Wystąpienie: Klaudia Jachira

Wow. Jeszcze chwilka, panie marszałku, obniżę mównicę. (Poruszenie na sali) Nie byłoby mnie widać, jakby na to nie patrzeć.

(Głos z sali: Jest okej.)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na podstawie tego, co dzieje się od ponad 4 lat za naszą wschodnią granicą, ale także po najnowszym konflikcie w Zatoce Perskiej widać, że nie ma już bezpiecznych krajów, a wojna może rozlać się na wiele państw. W ciągu jednego dnia mekka turystyczna, jaką był Dubaj, stała się śmiertelną pułapką. Nawet Grenlandia nie może już czuć się bezpiecznie. Dlatego tak ważna jest ochrona ludności i obrona cywilna, tym bardziej że w tej materii mamy, uważam, jako cała klasa polityczna dekady zaniechań, i to być może nawet z naiwnie dobrych pobudek, bo jako ludzkość uwierzyliśmy, że wojna to przeszłość i historia. No, niestety. Dlatego oczywiście to dobrze, że nadrabiamy te zaniedbania, zapóźnienia. Także ta ustawa jest, uważam, jednym z działań, które mają przeciwdziałać tym zapóźnieniom.

Natomiast chciałabym w ramach tej dyskusji zapytać, czy w związku z tymi zmianami wystarczająco korzystamy z doświadczenia państw objętych obecnie konfliktem. Czy, myśląc o szkoleniu (Dzwonek) mieszkanek i mieszkańców, uczeniu społeczeństwa odporności na wypadek konfliktu, współpracujemy z państwami, które są w tej materii dużo bardziej doświadczone? Myślę, że warto. (Oklaski)