Wystąpienie: Jarosław Sachajko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Jestem w szoku. Jestem po prostu porażony, bo uśmiechnięta koalicja po raz pierwszy robi coś dobrego dla polskich dzieci. Może wytłumaczeniem tego jest fakt, że jest to projekt Senatu, a nie ministerstwa edukacji. Mimo wszystko należy ten projekt bardzo docenić.

Ten projekt zasługuje na jednoznaczne poparcie, bo przywraca szkołom coś, czego bardzo w nich brakuje: praktyczną naukę odpowiedzialności, współpracy, gospodarności i przedsiębiorczości. To nie będzie teoria ani kolejne prezentacje. Nie chodzi o martwy program nauczania, ale o realne działania. Spółdzielnie uczniowskie mogą nauczyć młodych ludzi więcej niż niejeden rozdział podręcznika. Uczniowie zobaczą, że wspólne działanie wymaga zasad, że pieniądze trzeba policzyć, że decyzje trzeba podjąć odpowiedzialnie, że trzeba wybrać zarząd, kontrolować wydatki, rozliczać się przed kolegami i koleżankami, że sukces nie bierze się z dotacji, tylko z pracy, pomysłu, zaufania i współpracy. To jest bardzo ważne, bo polska szkoła zbyt często uczy dzieci odpowiadania pod klucz, a zbyt rzadko uczy życia. A życie to nie jest test wyboru. Życie to odpowiedzialność za swoje decyzje, za wspólnotę, za pieniądze, za dane słowo.

Warto docenić również element wychowawczy. Spółdzielnie uczniowskie budują poczucie solidarności, uczą uczciwości, wzajemnej pomocy i odpowiedzialności za szkołę. Łączą uczniów, nauczycieli, rodziców i lokalne środowiska. Pokazują też, że wspólnota polega nie tylko na braniu, lecz także na dawaniu czegoś od siebie.

Wysoka Izbo! Jeżeli chcemy wychować pokolenie ludzi samodzielnych, odpowiedzialnych, przedsiębiorczych i zdolnych do współpracy, to właśnie takie rozwiązania trzeba wspierać. Mniej ideologii, więcej praktyki. Mniej biurokracji, więcej odpowiedzialności. Mniej pustych haseł, więcej realnej nauki życia. Ten projekt należy poprzeć, bo tym razem naprawdę służy on polskim dzieciom. Dziękuję.