Wystąpienie: Paweł Szefernaker

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że są takie chwile w dziejach każdego narodu, także w dziejach tej Izby, gdy moglibyśmy powiedzieć: tak, wspólnie nam się coś udało, wspólnie podjęliśmy działania. Niestety, gdy słucha się tej debaty i niektórych osób, które mówią, że jedna fundacja, o której istnieniu dzisiaj się dowiedzieliśmy, zrobiła bardzo dużo, inna więcej, gdzieś kogoś nie było...

Proszę państwa, naprawdę ten czas był czasem wyjątkowym, tzn. 140 tys. osób dziennie przekraczało granicę Polski z Ukrainą. W naszej części świata tak wiele osób nie uciekało nigdy przed wojną. Stanęliśmy wszyscy na wysokości zadania jako naród, także jako rząd, samorządy. Przyjęliśmy rozwiązania, jak mówiła pani poseł Szczurek-Żelazko, w ciągu 1,5 tygodnia. Wiele państw Unii Europejskiej pytało, skąd wy macie takie rozwiązania, skoro dopiero 1,5 tygodnia temu ten konflikt się rozpoczął. Myślę, że warto przy okazji tej dzisiejszej dyskusji podziękować wszystkim, którzy wtedy podjęli te działania, począwszy od zwykłych obywateli, skończywszy na rządzie.

Szanowni Państwo! Jeżeli mamy przejść do kolejnych etapów, tzn. jeżeli mielibyśmy tak zmieniać tę ustawę, co powinniśmy robić, aby odchodzić już od pewnych rozwiązań, które były przygotowane na początek, to bardzo proszę o to, aby przygotować informacje. Myślę, że dzisiaj ich nie ma. To też jest bardzo szczegółowa praca. Art. 13 to był taki artykuł, który utworzyliśmy na początku, aby osoby fizyczne mogły zapewnić zakwaterowanie i wyżywienie obywatelom Ukrainy u siebie w domu. Jak 140 tys. osób przekraczało granicę, to było to zasadne. (Dzwonek) Myślę, że po 2 latach konfliktu funkcjonowanie tego przepisu jest coraz mniej zasadne. Bardzo proszę o informacje, z podziałem na województwa - te informacje można uzyskać od samorządów - ile obecnie osób korzysta z art. 13 tej ustawy i w jakim procencie to są obywatele polscy, którzy udzielają tej pomocy w mieszkaniach, a w jakim stopniu są to np. obywatele Ukrainy, którzy przyjmują także uchodźców wojennych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)