Wystąpienie: Marcin Romanowski

Panie Marszałku! Pani Rzecznik! Wysoka Izbo! Niewątpliwie ubiegły rok był przełomowy, jeżeli chodzi o system ochrony dzieci przed przemocą, o zakres zapewnienia im przyjaznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Chodzi o ustawę antyprzemocową 2.0 z pakietem przyjaznego przesłuchania dla osób ze szczególnymi potrzebami, chodzi również o ekspertów AAC. To pierwsza narodowa strategia przeciwdziałania przestępczości na tle seksualnym wobec dzieci. Wreszcie chodzi też o ustawę Kamilka zgłoszoną przez grupę posłów Suwerennej Polski, ale przegłosowaną przy ogólnym konsensusie politycznym, przy udziale ekspertów krajowych i zagranicznych, a także organizacji pozarządowych.

Drodzy Państwo! To jest właśnie zrąb pewnego systemu. Żeby działał, trzeba go teraz wypełnić treścią. W związku z tym moje pytanie do pani rzecznik brzmi: W jaki sposób urząd uczestniczył i zamierza uczestniczyć w pracach związanych z wdrażaniem tych i wielu innych regulacji? Moje pytanie dotyczy w szczególności chociażby zespołu do spraw serious case review i analiz dotychczasowych trudnych przypadków. Mam na myśli analizy IWS-u czy chociażby FDDS-u. Czy wyciągane są z tego jakieś wnioski? Jak wygląda udział w pracach Zespołu do Spraw Ochrony Małoletnich, w szczególności jeżeli chodzi o przygotowanie standardów ochrony dzieci? Czy toczą się już prace? Jeżeli tak, to (Dzwonek) na jakim są etapie w zakresie przygotowywania strategii przeciwdziałania przemocy wobec dzieci, co również przewiduje ustawa Kamilka, tak aby rzeczywiście, jak to często powtarzamy, dzieci były dostrzegane i chronione przez polski wymiar sprawiedliwości? Bardzo dziękuję. (Oklaski)