Zapytanie nr 3555

Sekretarz stanu Paweł Bejda, 09.07.2026

Odpowiedź w pliku (PDF): z03555-o2.pdf (PDF)

Sekretarz stanu Władysław Teofil Bartoszewski, 13.07.2026

Odpowiedź na zapytanie nr 3555

w sprawie obywatela RP przebywającego w ciężkim stanie w szpitalu na Filipinach oraz działań państwa polskiego dotyczących jego ewentualnego sprowadzenia do kraju

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Władysław Teofil Bartoszewski

Warszawa, 13-07-2026

Szanowny Panie Marszałku,

w odpowiedzi na zapytanie nr 3555 posła Marcina Józefaciuka w sprawie obywatela RP przebywającego w ciężkim stanie w szpitalu na Filipinach oraz działań państwa polskiego dotyczących jego ewentualnego sprowadzenia do kraju przedstawiam następujące informacje.

1. Od kiedy Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Ambasada RP w Manili, Ministerstwo Zdrowia, Ministerstwo Obrony Narodowej oraz Narodowy Fundusz Zdrowia posiadają wiedzę o sprawie pana Piotra Moczulskiego?
2. Jakie konkretne działania zostały podjęte przez Ambasadę RP w Manili od momentu uzyskania informacji o wypadku i hospitalizacji obywatela RP?
3. Czy przedstawiciele polskiej służby konsularnej kontaktowali się ze szpitalem, w którym przebywa pan Piotr Moczulski? Jeśli tak, kiedy i z jakim skutkiem?
4. Czy przedstawiciele polskiej służby konsularnej pozostają w bieżącym kontakcie z rodziną pacjenta? Jeśli tak, kto jest osobą prowadzącą sprawę?

Ambasada RP z siedzibą w Manili po uzyskaniu informacji o wypadku z udziałem obywatela polskiego (zdarzenie miało miejsce 18 kwietnia 2024 r.), niezwłocznie nawiązała kontakt i pozostawała w stałym kontakcie zarówno z rodziną poszkodowanego, jak i właściwymi władzami lokalnymi, w tym z policją, szpitalem, Biurem Imigracyjnym oraz Bureau of International Health Cooperation. Dodatkowo przedstawiciele Ambasady RP w Manili, jak i pracownicy Konsulatu Honorowego RP w Cebu, wielokrotnie odwiedzali poszkodowanego podczas jego pobytu w szpitalu, monitorując jego stan zdrowia oraz warunki hospitalizacji. Placówka zagraniczna podejmowała również liczne działania interwencyjne na rzecz poszkodowanego – w szczególności wielokrotnie zwracała się do właściwych instytucji filipińskich, w tym do miejscowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz szpitala, z wnioskami o częściowe lub całkowite umorzenie kosztów leczenia. Ponadto Ambasada RP z siedzibą w Manili występowała do Urzędu Imigracyjnego z prośbą o odstąpienie od naliczania kar administracyjnych związanych z przekroczeniem okresu legalnego pobytu na terytorium Filipin, wynikającym z sytuacji zdrowotnej poszkodowanego.

Niezależnie od powyższych działań, pozostając w stałym kontakcie z rodziną poszkodowanego, Ambasada RP w Manili udziela wszelkich dostępnych informacji, odpowiada na kierowane zapytania oraz podejmuje działania konsularne pozostające w zakresie jej kompetencji.

5. Czy sporządzono pisemną analizę możliwych form pomocy państwa polskiego w tej sprawie? Jeśli tak, proszę o wskazanie jej głównych ustaleń.

Poszkodowany w czasie pobytu na Filipinach, w tym również w chwili zaistnienia wypadku drogowego, nie posiadał ubezpieczenia podróżnego, które pokrywałoby koszty leczenia oraz transport medyczny. Nie istniał więc podmiot zobowiązany do pokrycia kosztów leczenia poszkodowanego ani kosztów jego ewentualnego transportu medycznego do Polski. Z informacji posiadanych przez placówkę wynika ponadto, że rodzina poszkodowanego nie dysponowała środkami finansowymi umożliwiającymi samodzielne sfinansowanie transportu medycznego do kraju, w związku z czym podejmowane były działania mające na celu pozyskanie niezbędnych funduszy, w tym przez organizację zbiórek środków finansowych.

6. Czy państwo polskie posiada fundusz, rezerwę, procedurę lub mechanizm nadzwyczajny, który może zostać wykorzystany w sytuacji, gdy obywatel RP w ciężkim stanie zdrowia przebywa poza UE, a rodzina nie jest w stanie sfinansować transportu medycznego?
7. Czy rodzina pana Piotra Moczulskiego otrzymała pełną pisemną informację o tym, jakie działania może podjąć państwo, a jakich działań podjąć nie może? Jeśli tak, kiedy?
8. Czy w tej sprawie odbyło się spotkanie międzyresortowe albo narada z udziałem MSZ, MZ, MON, NFZ i przedstawicieli placówki dyplomatycznej? Jeśli nie, czy takie spotkanie zostanie pilnie zorganizowane?

Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie ma podstaw prawnych, środków finansowych oraz możliwości organizacyjnych umożliwiających pokrywanie kosztów leczenia obywateli RP za granicą lub finansowanie transportu medycznego do kraju. Pomoc udzielana przez konsula realizowana jest wyłącznie w granicach kompetencji określonych przepisami prawa. Kompetencje te nie obejmują regulowania prywatnych zobowiązań finansowych polskich obywateli za granicą (w tym m.in. kosztów leczenia, hospitalizacji czy transportu medycznego, etc). Dlatego też obowiązek posiadania odpowiedniego ubezpieczenia jest wskazywany w ogólnodostępnych informacjach dla podróżujących publikowanych przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Z uwagi na brak podstawy prawnej do realizowania transportu medycznego Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie dysponuje tym samym funduszami na ten cel czy mechanizmami nadzwyczajnymi dla tego typu przypadków. O tym fakcie rodzina pacjenta była informowana przez konsula RP w Manili oraz przez Departament Konsularny Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Jednocześnie pragnę zapewnić pana posła, że konsul RP w Manili stale monitoruje sprawę polskiego obywatela, udzielając informacji rodzinie pacjenta i podejmując bieżące działania w kontakcie ze szpitalem i władzami miejscowymi. W przypadku, gdy rodzina pacjenta będzie organizowała transport medyczny, konsul udzieli możliwej pomocy lub potrzebnego wsparcia w ramach posiadanych kompetencji.

Z wyrazami szacunku

z up. Władysław Teofil Bartoszewski
Sekretarz Stanu

Podsekretarz stanu Tomasz Maciejewski, 15.07.2026

Odpowiedź na zapytanie nr 3555

w sprawie obywatela RP przebywającego w ciężkim stanie w szpitalu na Filipinach oraz działań państwa polskiego dotyczących jego ewentualnego sprowadzenia do kraju

Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia Tomasz Maciejewski

Warszawa, 15-07-2026

Szanowny Panie Marszałku,

w odpowiedzi na zapytanie nr 3555 Pana Marcina Józefaciuka, Posła na Sejm RP, z dnia 19 czerwca 2026 r., uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji pozostających we właściwości Ministerstwa Zdrowia.

Odnosząc się do pytania pierwszego uprzejmie wyjaśniam, że Ministerstwo Zdrowia powzięło informację o sytuacji, w jakiej znalazł się pan P.M. w wyniku wypadku, jakiego doznał w czasie pobytu na Filipinach, w związku z wpłynięciem wiadomości mailowej z dnia 13 czerwca 2024 r.

W odpowiedzi na tę wiadomość Ministerstwo Zdrowia poinformowało, że zarówno Minister Zdrowia, jak i Narodowy Fundusz Zdrowia nie posiada podstaw prawnych do sfinansowania kosztów przewiezienia obywatela polskiego środkami transportu medycznego z Filipin do Polski.

W stosunkach między Polską i Filipinami nie obowiązuje umowa międzynarodowa, która swoim zakresem przedmiotowym obejmowałaby przepisy regulujące zasady udzielania świadczeń opieki zdrowotnej osób ubezpieczonych w jednym państwie, które przebywają w innym państwie, ani rozliczania kosztów tych świadczeń.

Należy przy tym zwrócić uwagę, że tak unijne przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego obowiązujące na terytorium państw członkowskich UE/EFTA, jak i żadna z obowiązujących w stosunkach między Polską a państwami nienależącymi do Unii Europejskiej umów międzynarodowych, nie obejmuje swoimi przepisami finansowanie kosztów międzynarodowego transportu sanitarnego.

Wobec powyższego, obywatel polski, który w trakcie pobytu na Filipinach znalazł się w sytuacji, w której jego powrót do Polski możliwy jest wyłącznie środkami transportu sanitarnego, zobowiązany jest do pokrycia kosztów związanych z tym transportem we własnym zakresie, zwłaszcza ze środków pochodzących z posiadanej polisy ubezpieczenia medycznego. W identycznej sytuacji znajdują się obywatele Filipin, którzy w czasie pobytu w Polsce znaleźliby się w podobnej sytuacji, jak pan P.M., tzn. zobowiązani byliby do pokrycia kosztów transportu powrotnego na Filipiny z własnych środków.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące sytuacji ubezpieczeniowej pana Piotra po powrocie do kraju, uprzejmie informuję, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1461, z późn. zm.) mógłby on korzystać z leczenia w ramach ubezpieczenia zdrowotnego, o ile posiadałby tytuł do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego albo ubezpieczył się dobrowolnie.

Ponadto, w przypadku braku możliwości uzyskania przez pana Piotra ubezpieczenia zdrowotnego, miałby on prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. W myśl powołanego przepisu świadczeniobiorca nieubezpieczony, który posiada obywatelstwo polskie, ma prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na zasadach określonych w tej ustawie, jeżeli spełnia kryterium dochodowe, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej.

Odnosząc się do kwestii wskazania konkretnej placówki medycznej w Polsce, w której możliwa byłaby kontynuacja leczenia pana Piotra, uprzejmie informuję, że po uzyskaniu informacji o obecnym stanie zdrowia pacjenta oraz zakresie dalszego leczenia Ministerstwo Zdrowia oraz Narodowy Fundusz Zdrowia udzielą wsparcia we wskazaniu właściwej placówki medycznej.

Z wyrazami szacunku

z upoważnienia Ministra Zdrowia
Tomasz Maciejewski
Podsekretarz Stanu