Interpelacja nr 19882

Szanowny Panie Ministrze,

działając na podstawie ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora, zwracam się z niniejszą interpelacją na prośbę żołnierza zawodowego, który powrócił do czynnej służby ze statusu emeryta. Sprawa dotyczy sposobu interpretacji przepisów przez resortowe organy emerytalne MON w zakresie ustalania nowej podstawy wymiaru emerytury, co znajduje odzwierciedlenie m.in. w komunikatach przekazywanych żołnierzom w aplikacji „Żołnierz RP".

Zgodnie z art. 5 ust. 1b ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin świadczenie za długoletnią służbę wojskową, o którym mowa w art. 449a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, wlicza się do podstawy wymiaru emerytury wojskowej po osiągnięciu 32 lat wysługi emerytalnej (art. 5 ust. 1b).

Wątpliwości środowiska mundurowego budzi kwestia sposobu naliczania tego okresu w przypadku wystąpienia przerwy w służbie (związanej z uprzednim przejściem na emeryturę). Z informacji docierających od żołnierzy wynika, że wojskowe biura emerytalne (WBE) przyjmują wykładnię, według której warunkiem wliczenia wspomnianego świadczenia do emerytury jest posiadanie 32 lat służby o charakterze ciągłym i nieprzerwanym. W konsekwencji żołnierze powracający z emerytury otrzymują informację, że ich dotychczasowa wysługa w ocenie organów nie uprawnia do uwzględnienia tego dodatku w nowej podstawie wymiaru świadczenia na podstawie art. 32b tzw. ustawy emerytalnej.

Z doniesień medialnych oraz publicznych analiz portali branżowych wynika, że w formacjach podległych Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i Administracji (Policja, Straż Graniczna, SOP, PSP) analogiczne świadczenie długoletnie bywa interpretowane w odmienny sposób. Zakład Emerytalno-Rentowy MSWiA weryfikuje sumaryczny bilans lat wysługi (osiągnięcie progu 32 lat) w odniesieniu do przebiegu służby obejmującego również okresy przed ponownym powrotem do formacji.

Rozbieżność ta budzi pytania żołnierzy o uwarunkowania systemowe w obu resortach mundurowych. Z jednej strony państwo zachęca doświadczonych rezerwistów do powrotu do armii w celu wzmocnienia kadr, z drugiej zaś strony zasady ponownego przeliczania emerytur są przedmiotem dyskusji w środowisku wojskowym.

Mając na uwadze potrzebę wyjaśnienia tej kwestii oraz ujednolicenia wiedzy żołnierzy na temat stosowania przepisów, zwracam się do Pana Ministra z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Jakie argumenty prawne oraz funkcjonalne stoją za interpretacją stosowaną przez MON i WBE, zgodnie z którą osiągnięcie 32 lat wysługi emerytalnej (art. 5 ust. 1b ustawy) jest odnoszone do wymogu ciągłości służby, a okresy przed i po powrocie z emerytury są kwalifikowane w określony sposób na potrzeby tego świadczenia?

Z jakich przyczyn praktyka interpretacyjna w resorcie obrony narodowej różni się w tym aspekcie od zasad sygnalizowanych w formacjach podległych MSWiA?

Ilu żołnierzy zawodowych, którzy powrócili do zawodowej służby wojskowej ze statusu emeryta, posiada obecnie status w systemie „Żołnierz RP" wskazujący na brak uwzględnienia tego świadczenia?

Czy Ministerstwo Obrony Narodowej planuje przeprowadzenie analizy przepisów lub wydanie wytycznych wyjaśniających, aby wyeliminować wątpliwości interpretacyjne i zapewnić przejrzystość zasad dla powracających do służby żołnierzy?

Z poważaniem
Joanna Mucha
Posłanka na Sejm RP