Interpelacja nr 17377

Na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP składam interpelację w sprawie prac nad Krajowym Planem Odbudowy Zasobów Przyrodniczych, w szczególności zapisów dotyczących owadów zapylających, pszczoły miodnej oraz funkcjonowania polskich pasiek.

Z dokumentów przekazanych przez Polski Związek Pszczelarski wynika, że środowisko pszczelarskie zgłasza poważne zastrzeżenia zarówno do sposobu procedowania projektu, jak i do treści zapisów dotyczących pszczoły miodnej. PZP wskazuje, że nie został od początku włączony w prace nad projektem, mimo że jest największą i najstarszą organizacją reprezentującą polskie pszczelarstwo. Związek podnosi również, że projektowane zapisy mogą nieuzasadnienie przedstawiać pszczołę miodną jako zagrożenie dla bioróżnorodności oraz prowadzić do ograniczeń dla pasiek miejskich, leśnych i funkcjonujących na terenach chronionych.

Trudno zaakceptować sytuację, w której rząd przygotowuje dokumenty mogące mieć wpływ na tysiące polskich pszczelarzy, bezpieczeństwo żywnościowe, zapylanie upraw i ochronę przyrody, bez pełnego i rzetelnego udziału środowiska, którego te regulacje bezpośrednio dotyczą. Pszczelarze nie są przeciwnikami ochrony przyrody, lecz jej naturalnymi sojusznikami. To oni od lat dbają o zapylacze, prowadzą pasieki, monitorują stan środowiska i wykonują pracę, której administracja państwowa nie jest w stanie zastąpić.

Zamiast tworzyć kolejne biurokratyczne ograniczenia, państwo powinno wspierać rozwój bazy pożytkowej, sadzenie roślin miododajnych, ochronę rodzinnych pasiek oraz realny dialog z organizacjami pszczelarskimi.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Dlaczego Polski Związek Pszczelarski nie został od początku włączony w prace nad projektem Krajowego Planu Odbudowy Zasobów Przyrodniczych, mimo że reprezentuje środowisko bezpośrednio objęte skutkami projektowanych zapisów?

Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska zamierza usunąć z projektu KPOZP wszelkie sformułowania sugerujące, że pszczoła miodna stanowi zagrożenie dla rodzimej bioróżnorodności lub powinna być traktowana analogicznie do gatunków obcych i inwazyjnych?

Czy w ramach KPOZP są planowane jakiekolwiek ograniczenia ilościowe, lokalizacyjne lub administracyjne dotyczące pasiek, w szczególności na terenach miejskich, leśnych, chronionych, w parkach narodowych, rezerwatach przyrody lub na gruntach zarządzanych przez Lasy Państwowe?

Czy rząd zagwarantuje, że KPOZP nie będzie podstawą do wypowiadania umów pszczelarzom prowadzącym pasieki na terenach instytucji publicznych, samorządowych, leśnych, miejskich lub chronionych?

Czy Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedstawi własne stanowisko w obronie interesów polskich pszczelarzy wobec zapisów przygotowywanych przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska?

Czy rząd zamierza wprowadzić do KPOZP rozwiązania wspierające pszczelarzy, w szczególności rozwój bazy pożytkowej, nasadzenia roślin miododajnych, ograniczanie nadmiernej chemizacji środowiska oraz ochronę małych i rodzinnych pasiek?