Interpelacja nr 17213

Szanowny Panie Ministrze,

rozwój technologii cyfrowych oraz powszechna obecność dzieci i młodzieży w Internecie wytworzyły nowe zagrożenia, z których jednym z najpoważniejszych jest zjawisko tzw. child groomingu, czyli podejmowania przez osoby dorosłe działań mających na celu nawiązanie relacji z dzieckiem w celu jego seksualnego wykorzystania. Zjawisko to może przybierać różne formy – od pozornie niewinnych rozmów w mediach społecznościowych, przez manipulację emocjonalną, po nakłanianie do przesyłania treści intymnych czy spotkań w świecie rzeczywistym. W ostatnich latach problem groomingu stał się coraz bardziej dostrzegalny, zarówno w Polsce, jak i na arenie międzynarodowej. Organizacje zajmujące się ochroną dzieci w sieci, takie jak Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, wielokrotnie alarmowały, że skala zagrożeń rośnie, a liczba zgłoszeń dotyczących niebezpiecznych kontaktów internetowych zwiększa się z roku na rok. Z kolei raporty unijne – m.in. EU Strategy for a More Effective Fight Against Child Sexual Abuse (2020) – jednoznacznie wskazują, że państwa członkowskie powinny wzmacniać swoje systemy prawne i instytucjonalne w zakresie walki z groomingiem i innymi formami wykorzystywania dzieci online.

Polska ma w tym zakresie częściowe regulacje prawne, m.in. art. 200a Kodeksu karnego, który penalizuje tzw. uwodzenie małoletniego w Internecie. Jednak doświadczenia praktyczne, a także głosy ekspertów wskazują, że przepisy te mogą być niewystarczające – zarówno w kontekście skali zagrożeń, jak i narzędzi procesowych umożliwiających skuteczne ściganie sprawców. W przestrzeni publicznej pojawia się też pytanie o spójność polskiego prawa z rozwiązaniami wprowadzanymi w innych krajach UE, w tym z planowanym rozporządzeniem tzw. CSAM Regulation, które ma zobowiązać dostawców usług internetowych do bardziej aktywnego przeciwdziałania wykorzystywaniu dzieci online.

W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Czy ministerstwo prowadzi obecnie analizy dotyczące skuteczności obowiązujących przepisów karnych w zakresie groomingu i ochrony dzieci w sieci?

Czy ministerstwo planuje wprowadzenie nowych regulacji lub nowelizację art. 200a k.k., aby dostosować polskie przepisy do zmieniającej się rzeczywistości cyfrowej i standardów unijnych?

Jakie działania zostały podjęte w ostatnich latach w celu skuteczniejszego ścigania sprawców groomingu, w tym w zakresie współpracy międzynarodowej i wymiany informacji z innymi państwami członkowskimi UE?

Czy ministerstwo przewiduje zwiększenie wsparcia instytucjonalnego i finansowego dla Policji, prokuratury oraz wyspecjalizowanych organizacji pozarządowych zajmujących się ochroną dzieci w sieci?

Czy w ramach prac legislacyjnych analizowane jest wprowadzenie obowiązku dla platform internetowych (mediów społecznościowych, komunikatorów) dotyczącego aktywniejszej współpracy z organami ścigania w przypadkach podejrzeń groomingu?

Czy ministerstwo rozważa przygotowanie ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej dotyczącej zagrożeń child groomingu, skierowanej zarówno do dzieci i młodzieży, jak i do rodziców oraz nauczycieli, którzy często nie są świadomi skali problemu?

Z wyrazami szacunku

Adam Gomoła
Poseł na Sejm RP