Interpelacja nr 11950

Szanowna Pani Minister,

opinią publiczną wstrząsnęło tragiczne wydarzenie, do którego doszło w Krakowie, gdzie podczas wykonywania swoich obowiązków został zamordowany lekarz. Była to sytuacja skrajna, ale nie odosobniona – do aktów agresji wobec medyków dochodzi w różnych miejscach w kraju, zarówno w szpitalach, izbach przyjęć, jak i w zespołach ratownictwa medycznego. Lekarze, pielęgniarki i ratownicy medyczni, których codzienna praca polega na ratowaniu zdrowia i życia, coraz częściej stają się ofiarami przemocy słownej, a także fizycznej.

Medycy podkreślają, że dyżurując w szpitalach lub jadąc karetką do pacjenta, działają zawsze w poczuciu misji i odpowiedzialności, a ich jedynym celem jest niesienie pomocy. To osoby, które w najtrudniejszych chwilach dla pacjentów stają na pierwszej linii i podejmują decyzje ratujące życie. Tymczasem coraz częściej spotykają się nie z wdzięcznością, lecz z agresją i niezrozumieniem. Przykłady napaści na ratowników w karetkach, groźby wobec lekarzy na dyżurach czy akty przemocy wobec pielęgniarek pokazują, że problem jest realny i wymaga natychmiastowej reakcji państwa.

Nie może być tak, że osoby, które poświęcają swoje życie służbie drugiemu człowiekowi, są narażone na ataki i poczucie zagrożenia. Społeczeństwo musi mieć jasność, że lekarz czy ratownik medyczny, który pojawia się przy pacjencie, nie jest przeciwnikiem, lecz sprzymierzeńcem, który przychodzi z pomocą w sytuacjach granicznych. Państwo ma obowiązek zapewnić takim osobom warunki pracy wolne od lęku o własne bezpieczeństwo.

W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z pytaniami:

Jakie działania planuje Ministerstwo Zdrowia w celu zapewnienia lekarzom, ratownikom medycznym i pielęgniarkom pełnego bezpieczeństwa w trakcie wykonywania obowiązków służbowych w szpitalach, przychodniach i w zespołach ratownictwa medycznego?

Czy ministerstwo przewiduje opracowanie jednolitych standardów bezpieczeństwa dla wszystkich placówek ochrony zdrowia, obejmujących m.in. obecność wyspecjalizowanej ochrony, monitoring czy szybkie procedury reagowania w przypadku agresji wobec personelu?

Czy resort rozważa prowadzenie kampanii informacyjnych i edukacyjnych, które będą budować w społeczeństwie świadomość, że lekarz, pielęgniarka czy ratownik medyczny są osobami niosącymi pomoc i wymagają szczególnego szacunku oraz ochrony?

Czy ministerstwo planuje współpracę z innymi resortami (np. sprawiedliwości i spraw wewnętrznych) w celu wypracowania kompleksowych rozwiązań prawnych i organizacyjnych, które skutecznie zabezpieczą personel medyczny przed aktami agresji?

Z wyrazami szacunku

Małgorzata Pępek
Poseł na Sejm RP