Interpelacja nr 10698

Szanowna Pani Minister,

2 lipca br. Komisja Europejska ogłosiła propozycję nowego celu klimatycznego dla Unii Europejskiej – redukcji emisji gazów cieplarnianych o 90% do 2040 r. względem poziomu z 1990 r. Wypowiedź ta pojawiła się kilka dni po tym, kiedy Polska zakończyła prezydencję w Radzie UE – co sprawia, że konieczne jest jasne i zdecydowane stanowisko polskiego rządu w tej kwestii.

Niepokój budzi nie tylko skala proponowanego celu, ale przede wszystkim jego oderwanie od realiów gospodarczych, społecznych i technologicznych państw członkowskich – w tym Polski, która wciąż w dużym stopniu opiera swój przemysł i energetykę na węglu. Zbyt często mamy do czynienia z sytuacją, w której unijni urzędnicy forsują rozwiązania grożące tysiącom Polaków utratą pracy i dalszym spadkiem konkurencyjności naszej gospodarki.

W związku z powyższym proszę Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Jakie jest oficjalne stanowisko polskiego rządu wobec zaproponowanego przez Komisję Europejską celu redukcji emisji o 90% do 2040 roku? Czy Polska popiera ten cel, sprzeciwia się mu, czy też zamierza negocjować jego treść? Proszę o jasne i jednoznaczne stanowisko rządu w tej sprawie.

Czy wypowiedź wiceminister Urszuli Zielińskiej, która ponad rok temu wskazywała, że należy przyjąć plan redukcji o 90% emisji gazów cieplarnianych do 2040 roku, wciąż odzwierciedla aktualną linię rządu? Czy nastąpiła zmiana podejścia, a jeśli tak – z jakich powodów?

Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska posiada analizy ekonomiczne, dotyczące skutków realizacji celu 90% redukcji emisji do 2040 r. dla polskiej gospodarki – w szczególności dla przemysłu ciężkiego, górnictwa, hutnictwa, energetyki opartej na węglu oraz dla rynku pracy? Jeśli tak – proszę o ich udostępnienie. Jeśli nie – czy taka analiza zostanie przygotowana?

Czy ministerstwo zamierza podnieść w toku negocjacji kwestię realności tego celu, jego skutków społecznych i gospodarczych, oraz sprzeciwiać się przyjęciu tak radykalnych celów, obniżających konkurencyjność gospodarki? Czy zamierza Pani Minister przeciwstawić się tej propozycji, jasno artykułując sprzeciw wobec jednostronnego obciążania unijnych państw – w sytuacji, gdy globalni emitenci jak Chiny czy Indie nie zamierzają podejmować analogicznych działań?

Forsowanie celów klimatycznych oderwanych od rzeczywistości, prowadzi do jednej rzeczy – likwidacji przemysłu, wzrostu cen energii, ubożenia społeczeństw i wzrostu niezadowolenia społecznego. Polacy nie mogą być traktowani jak pole doświadczalne dla eurokratów oderwanych od realiów życia codziennego.