Interpelacja nr 10048

Panie Ministrze,

w związku z notorycznym kwestionowaniem przez komendanta głównego Policji oraz komendy wojewódzkie Policji wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylających wadliwe decyzje Policji o niewydawaniu pozwoleń na broń do celów ochrony osobistej w sprawach, w których życie i zdrowie wnioskodawców jest ponadprzeciętnie i trwale zagrożone, mając na uwadze bezpieczeństwo osób zagrożonych ze strony środowisk przestępczych, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Czy prawdą jest, że w głośnej medialnie sprawie dotyczącej Pana Andrzeja, właściciela strzelnicy, który po raz pierwszy w 2016 r. wnioskował o wydanie mu pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej z powodu zagrożenia życia i zdrowia związanego z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej, tj. strzelnicy sportowo-myśliwskiej, a komendant wojewódzki Policji w Gorzowie Wielkopolskim nie wydał mu tego pozwolenia w 2016 r., twierdząc, że ww. osoba nie jest ponadprzeciętnie i trwale zagrożona, a w sytuacji gdy w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej w 2019 r. zamordowano wnioskodawcy żonę oraz usiłowano zamordować również jego (sprawcy zacięła się broń, czego nie potrafił usunąć), gdy ponownie w 2019 r. zawnioskował o wydanie pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, Komenda Wojewódzka Policji w Gorzeszowie Wielkopolskim, naruszając szereg przepisów prawa, odmówiła mu ponownie decyzji pozytywnej, z jednoczesnym wskazaniem, że nie stwierdzono ponadprzeciętnego zagrożenia dla życia i zdrowia, a zabójstwo żony miało charakter incydentalny (!), od czego wnioskodawca się odwołał do Komendy Głównej Policji, która co prawda uchyliła decyzję w oparciu o wady proceduralne postępowania administracyjnego, kierując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Komendę Wojewódzką Policji w Gorzowie Wlkp., która to komenda ponownie odmówiła wydania pozwolenia, usuwając braki formalne postępowania administracyjnego, od której to decyzji wnioskodawca ponownie się odwołał do Komendy Głównej Policji w Warszawie, która to komenda utrzymała w mocy wadliwą decyzję komendy w Gorzowie o niewydaniu pozwolenia, od czego wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który to sąd przyznał rację wnioskodawcy, uchylił wadliwą decyzję KGP i KWP, wykazując liczne błędy i wady prawne obu decyzji? Pomimo to Komenda Główna Policji w Warszawie złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą to sprawę przegrała w NSA, a mimo to w dniu 15 maja 2025 r. Komenda Wojewódzka Policji w Gorzowie Wielkopolskim wydała ponownie decyzję negatywną (!). Tak to policyjny ping pong prawny, w sprawie, w której wnioskodawcy, któremu zamordowano żonę i usiłowano zabić jego samego, trwa już 6 lat!

Czy minister spraw wewnętrznych i administracji zna ww. sprawę i czy ją monitoruje z uwagi na wyjątkowo bulwersującą, bezczelną postawę organów administracyjnych Policji, dla których zabójstwo małżonki wnioskodawcy oraz usiłowanie zabójstwa jego samego to za mało, by wnioskodawca uzyskał pozwolenie na broń do ochrony osobistej? W sprawie tej po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej komendanta głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 1611/20 w sprawie ze skargi A. C. na decyzję komendanta głównego Policji z dnia 29 czerwca 2020 r. nr EA-b-744/129/20 w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na broń palną bojową do celów ochrony osobistej w liczbie dwóch egzemplarzy NSA oddalił skargę kasacyjną, zaś w dniu 15 maja 2025 r. gorzowska Komenda Wojewódzka Policji ponownie odmówiła wydania decyzji pozytywnej!

Czy ministrowi spraw wewnętrznych i administracji są znane inne, bardzo podobne jak powyższe, kontrowersyjne prawnie poczynania Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach, w sprawie ze skargi na decyzję komendanta głównego Policji z dnia 14 listopada 2024 r., nr EA-b-1803/1615/24, utrzymującą w mocy decyzję komendanta wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 10 września 2024 r., sygn. PA-B-642-18805/22311/23/DLA/212, odmawiającą wydania pozwolenia na broń palną bojową do celów ochrony osobistej przedsiębiorcy zarządzającemu wielomilionowymi aktywami spółki, która to osoba, współpracując z Policją, ściga sprawców kradzieży wielkich rozmiarów, a pomimo próby rozboju na szkodę wnioskodawcy, notorycznych pogróżek dotyczących utraty życia jego życia i zdrowia organ Policji nie widzi podstaw do wydania pozwolenia na broń do ochrony osobistej? W sprawie tej w dniu 21 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał niekorzystny dla Policji wyrok nr sygn. VI SA/Wa 139/25, uchylający jej wadliwą decyzję administracyjną na poziomie Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach oraz Komendy Głównej Policji w Warszawie.

Czy minister spraw wewnętrznych i administracji polecał Komendzie Głównej Policji skarżenie wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchylających wadliwe decyzje organów administracyjnych Policji w sprawach dotyczących niewydania pozwoleń na broń do celów ochrony osobistej, a jeśli nie, to czy uważa powyższe decyzje organów administracyjnych Policji za słuszne?

Jaka jest statystyka pozwoleń na broń wydanych do celów ochrony osobistej dla osób fizycznych w ostatnich 2 latach? W szczególności ile osób otrzymało takie pozwolenia? Ile było takich wniosków o wydanie tej kategorii pozwolenia? Na ile sztuk broni dla każdej z tych osób wydano pozwolenie do celów ochrony osobistej, indywidualnie i łącznie? Ilu osobom odmówiono wydania takiego pozwolenia na broń?

Czy minister spraw wewnętrznych i administracji zamierza skontrolować wydziały postępowań administracyjnych komend wojewódzkich Policji oraz Komendę Główną Policji w Warszawie w celu odpowiedzi na pytanie, dlaczego pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej nie są wydawane osobom, których życie i zdrowie są trwale i ponadprzeciętnie zagrożone?