Interpelacja nr 6728
Interpelacja w sprawie waloryzacji stypendiów doktoranckich od 1 stycznia 2025 r.
Interpelacjaz odpowiedziąwpłynęło 29.11.2024
Treść
Szanowna Pani Minister,
w imieniu społeczności doktorantów zwracam się z uprzejmą prośbą o wyjaśnienie kwestii dotyczących braku waloryzacji stypendiów doktoranckich w 2025 roku. W budżecie przewidziano 5% wzrost wydatków na szkolnictwo wyższe, jednak brak zmiany rozporządzenia dotyczącego minimalnego wynagrodzenia zasadniczego profesora skutkuje brakiem jakiegokolwiek wzrostu stypendiów doktoranckich, co pogarsza sytuację finansową tej grupy.
Zwracam uwagę na fakt, że ministerstwo wskazuje możliwość podniesienia stypendiów przez rektorów, ale w praktyce takie decyzje należą do wyjątków. Koszty życia rosną znacznie szybciej niż inflacja, co szczególnie dotyka doktorantów. Czynsze za mieszkania, opłaty za akademiki oraz rachunki za energię wzrastają w tempie przekraczającym oficjalny wskaźnik inflacji, co znacznie pogarsza sytuację finansową młodych badaczy. Warto podkreślić, że waloryzacja stypendiów nie jest podwyżką, lecz koniecznością utrzymania realnej wartości finansowego wsparcia na niezmienionym poziomie.
Brak waloryzacji stypendiów doktoranckich w obecnych warunkach gospodarczych i społecznych stawia pod znakiem zapytania dbałość o przyszłość nauki w Polsce. W obliczu dynamicznej sytuacji międzynarodowej i rosnącego zapotrzebowania na wysoko wykwalifikowaną kadrę naukową, zwłaszcza w sektorach związanych z innowacjami technologicznymi i obronnością, decyzja o braku waloryzacji może przynieść negatywne skutki w dłuższej perspektywie.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego planuje wprowadzenie nowego rozporządzenia zmieniającego wysokość minimalnego wynagrodzenia zasadniczego profesora, co umożliwiłoby automatyczną waloryzację stypendiów doktoranckich, a jeśli tak, to kiedy można się spodziewać jego podpisania?
Dlaczego ministerstwo nie uwzględniło waloryzacji stypendiów doktoranckich w swoich planach budżetowych skoro inne grupy, takie jak nauczyciele czy emeryci mają zagwarantowaną waloryzację świadczeń zgodnie z poziomem inflacji?
Czy ministerstwo przewiduje dodatkowe środki finansowe w budżecie na 2025 rok, które mogłyby zostać przeznaczone na podwyższenie stypendiów doktoranckich? Jeśli nie, to jakie działania zamierza podjąć ministerstwo, by wspierać doktorantów w trudnych warunkach ekonomicznych?
Czy ministerstwo zdaje sobie sprawę, że brak waloryzacji stypendiów doktoranckich, w połączeniu z rosnącymi kosztami życia, może prowadzić do odpływu młodych, wykształconych kadr z sektora naukowego i jakie działania podejmie, aby temu zapobiec?
Jakie konkretne argumenty przemawiają za twierdzeniem, że rektorzy mogą samodzielnie podnosić stypendia doktoranckie skoro w praktyce niemal żaden z rektorów poza nielicznymi wyjątkami nie korzysta z tej możliwości?
Doktoranci są przyszłością nauki, a inwestycja w nich jest równoznaczna z inwestycją w przyszłość kraju. Brak waloryzacji stypendiów w obliczu galopującej inflacji nie tylko obniża ich standard życia, ale także wysyła niepokojący sygnał o marginalizacji znaczenia nauki w Polsce.
Z poważaniem
Iwona Arent
Odpowiedzi
Podsekretarz stanu Maciej Gdula, 23.12.2024
Odpowiedź na interpelację nr 6728
w sprawie waloryzacji stypendiów doktoranckich od 1 stycznia 2025 r.
Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego Maciej Gdula
Warszawa, 23-12-2024
Szanowna Pani Poseł,
w odpowiedzi na interpelację, odnosząc się do kwestii zmiany rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 25 września 2018 r. w sprawie wysokości minimalnego miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego dla profesora w uczelni publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1407), pragnę poinformować, że obecnie nie toczą się prace legislacyjne w tym kierunku.
Wydanie rozporządzenia podwyższającego minimalne wynagrodzenie zasadnicze profesora w uczelni publicznej jest uwarunkowane zapewnieniem odpowiedniego finansowania tego przedsięwzięcia z budżetu państwa.
Należy zwrócić uwagę, że skutki finansowe zmiany rozporządzenia występowałyby nie tylko w części budżetowej 28 – nauka i szkolnictwo wyższe, której dysponentem jest Minister Nauki, ale również w budżetach wszystkich innych ministrów nadzorujących uczelnie, będących dysponentami części budżetowych odpowiednio:
cz. 21 – gospodarka morska – w odniesieniu do uczelni morskich,
cz. 24 – kultura i ochrona dziedzictwa narodowego – w odniesieniu do uczelni artystycznych,
cz. 29 – obrona narodowa – w odniesieniu do uczelni wojskowych,
cz. 37 – sprawiedliwość oraz cz. 42 – sprawy wewnętrzne – w odniesieniu do uczelni służb państwowych,
cz. 46 – zdrowie – w odniesieniu do uczelni medycznych.
Pozwolę sobie poinformować, że w przyjętym przez Radę Ministrów w dniu 28 września 2024 r. projekcie ustawy budżetowej na rok 2025, wydatki zaplanowane w części 28 – Szkolnictwo wyższe i nauka (z wyłączeniem budżetu środków europejskich) wynoszą 32 964 319 tys. zł, co stanowi realny wzrost nakładów na ten cel w porównaniu do 2024 r. o 1 614 372 tys. zł, tj. o 5,15%.
W projekcie uwzględniony został wzrost nakładów pozwalający na zwiększenie wynagrodzeń pracowników uczelni publicznych średnio o 5%, celem utrzymania siły nabywczej wynagrodzeń.
Ponadto, 26 listopada 2024 r. premier Donald Tusk zdecydował o przeznaczeniu jeszcze w 2024 r. kwoty 1,5 mld zł w formie skarbowych papierów wartościowych na dofinansowanie uczelni nadzorowanych przez Ministra Nauki, w tym realizację przez te podmioty inwestycji strategicznych. Równocześnie – w trosce o wyrównanie szans i nadrobienie wieloletnich zaległości – Minister Nauki podjął kluczową decyzję dotyczącą Polskiej Akademii Nauk, tj. zapowiedział jednorazowe zwiększenie subwencji dla Instytutów PAN łącznie o 100 mln złotych jeszcze w 2024 roku.
Należy również pokreślić, że wskazane w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571), zwanej dalej „ustawą”, stawki wynagrodzenia zasadniczego określają wyłącznie wartości minimalne w odniesieniu do poszczególnych stanowisk nauczycieli akademickich. Analogicznie, w przypadku pracowników niebędących nauczycielami akademickimi – wartość minimalną wynagrodzenia określa ustawa o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, wraz z aktami wykonawczymi.
Tymczasem ustawowa autonomia uczelni obejmuje również politykę kadrowo-płacową, co oznacza możliwość samodzielnego kształtowania siatki płac na poszczególnych stanowiskach z uwzględnieniem wartości minimalnych określonych w ww. przepisach. Z powyższego wynika, że w ramach posiadanych zasobów, uczelnie mogą ustalać wartości wynagrodzeń swoich pracowników na poziomie wyższym i dokonywać wewnętrznych regulacji, w tym podwyżek grupowych i indywidualnych.
Pozwolę sobie również przekazać, że szkoły doktorskie są formą kształcenia doktorantów, która zastąpiła dotychczasowe studia doktoranckie. Szkoły doktorskie rozpoczęły działalność z dniem 1 października 2019 r. i są prowadzone na podstawie ustawy.
W wyniku tej reformy systemu kształcenia doktorantów wprowadzono powszechny system stypendialny dla doktorantów, zakładający wypłacanie stypendium każdemu doktorantowi nieposiadającemu stopnia doktora przez 4 letni okres kształcenia w minimalnej wysokości gwarantowanej ustawą. Zmiana ta w istotny sposób poprawiła status materialny doktorantów.
Doktoranci kształcący się w szkołach doktorskich mają ponadto prawo do korzystania przez okres kształcenia (4 lata) z preferencyjnego kredytu studenckiego z dopłatami do oprocentowania z budżetu państwa oraz korzystnymi warunkami zaciągania kredytu oraz jego spłaty. Jednocześnie została zachowana także możliwość ubiegania się doktoranta o środki z programów grantowych, a także z programów stypendialnych oferowanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne i prawne. Doktoranci mają również prawo ubiegania się o stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców.
Zwracam ponadto uwagę, iż wskazana w art. 209 ust. 4 ustawy wysokość stypendium doktoranckiego określa jego poziom minimalny. Podmiot prowadzący szkołę doktorską może ustalić stawki tych stypendiów na poziomie wyższym. Wskazuję również, iż ustawa przewiduje wypłatę stypendium doktoranckiego w czasie zawieszenia kształcenia doktoranta na okres odpowiadający czasowi trwania urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego oraz urlopu rodzicielskiego, określonych w Kodeksie pracy. A okresu wypłaty w takim przypadku nie wlicza się do łącznego 4 letniego okresu pobierania stypendium doktoranckiego. Ponadto wskażę, iż doktorant posiadający orzeczenie o niepełnosprawności otrzymuje stypendium doktoranckie w wysokości zwiększonej o 30% kwoty stypendium otrzymywanego przed oceną śródokresową.
Rozporządzenie Ministra Nauki z dnia 15 lutego 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości minimalnego miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego dla profesora w uczelni publicznej (Dz. U. poz. 235), podniosło wysokość wynagrodzenia profesora do kwoty 9370 zł, zwiększając je o 2160 zł, co stanowi wzrost tego wynagrodzenia o 30%.
Wraz ze wzrostem minimalnego wynagrodzenia profesora wzrastają wynagrodzenia i świadczenia w całym systemie szkolnictwa wyższego i nauki, których wysokość jest relacjonowana do wysokości wynagrodzenia profesora. Tym samym, wraz ze wzrostem wynagrodzenia profesora, wzrasta kwota miesięcznego stypendium doktoranckiego, przy czym jego wysokość wynosi co najmniej:
37% wynagrodzenia profesora – do miesiąca, w którym została przeprowadzona ocena śródokresowa (3466,9 zł);
57% wynagrodzenia profesora – po miesiącu, w którym została przeprowadzona ocena śródokresowa (5340,9 zł).
Zwracam ponadto uwagę, że od 1 października 2023 r. weszły w życie przepisy znoszące zakaz zatrudnienia doktoranta jako nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego. Zmiana została wprowadzona ustawą z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1672, z późn. zm.) – w kontekście możliwości dodatkowego zabezpieczenia sytuacji materialnej doktorantów.
Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w pełni dostrzega istotność kwestii wysokości stypendiów doktoranckich. Należy jednak wskazać, że determinantem kolejnych podwyżek w tym zakresie, jest zapewnienie finansowania kosztów z budżetu państwa w 2025 r. i w latach następnych. Decyzje w sprawie muszą uwzględniać stanowisko Ministerstwa Finansów. Wyjaśniam także, że art. 209 ust. 4 ustawy określa minimalną wysokość stypendium doktoranckiego. Oznacza to, że rektor uczelni (dyrektor instytutu) może podjąć decyzję o jego wypłacie w wyższej wysokości. Stosownie do danych (wg stanu na 13 grudnia 2024 r.) zawartych w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on spośród doktorantów otrzymujących stypendium doktoranckie przed oceną śródokresową ponad 37% otrzymuje je w wysokości wyższej niż minimalna ustawowa. Wśród doktorantów pobierających stypendium doktoranckie po ocenie śródokresowej odsetek ten wynosi prawie 24%.
Z wyrazami szacunku,
Z upoważnienia Ministra Nauki
Maciej Gdula
Podsekretarz Stanu
Miasta w tym piśmie: Warszawa
Pismo na sejm.gov.pl (otwiera się w nowej karcie)
Szczegóły pisma
- Wysłano
- 04.12.2024
- Wysłano do adresata
- minister nauki: 04.12.2024
Skąd są te dane?
Źródło: System Informacyjny Sejmu, stan danych: 07.10.2026 07:05
Zdjęcie: fot. Kancelaria Sejmu
