Interpelacja nr 3727

Władze państwowe odpowiedzialne za system opieki zdrowotnej są zobowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej kobietom w ciąży (art. 68 ust. 3 Konstytucji RP), co oznacza, że powinno się podjąć starania, aby zapewnić każdej rodzącej kobiecie faktyczną, a nie tylko deklarowaną, dostępność do znieczulenia w czasie porodu. Według danych przekazanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia jedynie 14 proc. porodów w Polsce odbywało przy znieczuleniu zewnątrzoponowym. Ponad połowa placówek przez cały rok 2022 nie podała żadnego znieczulenia rodzącym kobietom. W niektórych województwach było ono praktycznie niedostępne, w innych dostępne tylko w największych miastach (np. w Szczecinie, Lublinie).

Naczelna Rada Lekarska wskazuje, że obecnie, na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej (Dz. U. 2023 poz. 1324) kobiety mają prawo do korzystania z różnych niefarmakologicznych i farmakologicznych metod łagodzenia bólu porodowego, w tym także do znieczulenia, ale jego faktyczna dostępność jest różna w zależności od placówki medycznej i posiadanych przez nią zasobów kadrowych pozwalających na wykonanie znieczulenia. Naczelna Rada Lekarska zwraca uwagę, że utrzymujący się w Polsce od wielu lat znaczny (na tle innych państw Europy) odsetek porodów wykonywanych metodą cięcia cesarskiego może mieć swoje źródło właśnie w obawie kobiet przed narażeniem na ból w czasie porodu siłami natury bez dostępu do znieczulenia.

W związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym zwracam się do Pani Minister o odniesienie się do następujących kwestii:

1. Z jakich powodów, mimo braku przeciwwskazań medycznych, kobiety nie otrzymują znieczulenia zewnątrzoponowego na życzenie w trakcie porodu?
2. Czy powodem niepodawania znieczulenia są problemy kadrowe i zbyt mała liczba anestezjologów w szpitalach?