Interpelacja nr 3692

Czcigodna Pani Minister,

pismem z dnia 4 kwietnia 2024 roku spółka pod firmą Polskie Radio Spółka Akcyjna w likwidacji z siedzibą w Warszawie złożyła spółce pod firmą Polskie Radio – Regionalna Rozgłośnia w Gdańsku „Radio Gdańsk“ Spółka Akcyjna w likwidacji z siedzibą w Gdańsku wypowiedzenie porozumienia o współpracy zawartego w dniu 29 marca 1996 roku nr BZ/290/96. W oparciu o to porozumienie przez minionych 28 lat Polskie Radio SA z siedzibą w Warszawie transmitowało drogą radiową (w tym także jako radio internetowe) między innymi msze święte sprawowane w kościele św. Elżbiety w Gdańsku. Tradycja transmisji mszy świętych z tego kościoła na falach Polskiego Radia sięga aż do roku 1981 roku, kiedy to pierwszy raz w powojennej historii Polski msza święta była transmitowana przez rozgłośnię publiczną. Już to pokazuje, że rządzący ówczesną Polską komuniści, jakkolwiek nie byli środowiskiem, które utożsamiało się z religią i płynącymi zeń wartościami, jednak rozumieli, że społeczeństwo Polski i społeczność Polaków zarówno w kraju, jak i poza jego granicami (niezależnie czy przebywająca tam na stałe, czy też tymczasowo) są silnie zakorzenione w cywilizacji chrześcijańskiej, a fale nadawcy publicznego są miejscem, które powinno służyć ogółowi społeczeństwa. Od symbolicznego upadku komunizmu w Polsce w dniu 4 czerwca 1989 roku nikt tego nie kwestionował, a sprawa ta nigdy nie stała się przedmiotem sporu politycznego czy światopoglądowego.

Za bezsporną uważam opinię, że misją mediów publicznych jest między innymi rozpowszechnianie treści, które realizują potrzeby społeczno-religijne słuchaczy, w tym tych na użytek środowisk polonijnych oraz Polaków zamieszkałych za granicą. W moim osobistym odczuciu, ale przede wszystkim w odczuciu dziesiątek tysięcy Polaków, którzy regularnie byli odbiorcami tych transmisji, eliminowanie takich treści z programu Polskiego Radia istotnie zubaża jego ofertę i przeczy misji powierzonej mediom publicznym. Głos mszy świętej nadawany drogą radiową to nie jest wyłącznie przeżycie w sferze duchowej, lecz – co istotniejsze – to bardzo znacząca namiastka bezpośredniej łączności Polaków żyjących/przebywających za granicą z krajem, to poczucie wspólnoty i swoista forma utrwalania tożsamości narodowej. Wielu słuchaczy Polskiego Radia pamięta czasy, kiedy wszelkie akcenty o charakterze religijnym były przez sprawujących władzę usuwane z przestrzeni publicznej, w tym również z mediów publicznych. Praktyki te znane są młodszym pokoleniom wyłącznie z mrocznych kart podręczników do historii traktujących o systemach totalitarnych XX wieku, jako ich immanentna cecha. Przeważająca większość obywateli Polski wolałaby jednak, aby praktyka ta nie wychodziła poza ramy podręczników historycznych.

Wobec powyższego apeluję o niezwłoczne przywrócenie przedmiotowych transmisji, jak również proszę o udzielenie informacji:

1. Czy decyzja o wypowiedzeniu porozumienia o współpracy zawartego w dniu 29 marca 1996 roku nr BZ/290/96 przez likwidatora spółki pod firmą Polskie Radio Spółka Akcyjna w likwidacji z siedzibą w Warszawie została poprzedzona konsultacją z ministrem kultury i dziedzictwa narodowego jako organem sprawującym nadzór właścicielski nad Polskim Radiem?

2. Czy działalność likwidatora w przedmiotowej sprawie mieści się w zakresie kompetencji przysługujących likwidatorom na podstawie obowiązujących przepisów prawa?

Z poważaniem

Dorota Arciszewska- Mielewczyk
Poseł na Sejm RP