Zbigniew Szałkowski

Zbigniew Ludomir Jan Szałkowski (17 marca 1924 - 12 października 2000) był polskim chemikiem, rolnikiem i specjalistą włókiennictwa. Urodził się w Grudziądzu. W 1949 roku ukończył Wydział Rolniczo-Leśny Uniwersytetu Poznańskiego, a w 1951 uzyskał doktorat nauk agrotechnicznych za pracę z dziedziny technologii lnu. W czasie okupacji działał w ZWZ i Armii Krajowej, a od 1943 roku służył w oddziale partyzanckim „Narocz”.

Od 1955 roku prowadził zajęcia na Politechnice Łódzkiej, gdzie pracował ponad 25 lat. Kierował tam Zakładem Roszarnictwa i katedrą, a w 1970 roku został dyrektorem Instytutu Metrologii, Włóknin i Odzieżownictwa. W 1969 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1984 profesora zwyczajnego. W 1980 roku objął stanowisko dyrektora Instytutu Krajowych Włókien Naturalnych w Poznaniu. Publikował prace dotyczące technologii włókien i włóknin, był autorem i współautorem podręczników. Promował około 100 prac magisterskich i 10 doktorskich. Z małżeństwa z Czesławą Ireną Mikołajewicz miał dwie córki. Został pochowany na cmentarzu w Skórzewie.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Szałkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.