Zbigniew Brzycki

Zbigniew Józef Brzycki, używający pseudonimu „Iks”, urodził się 11 listopada 1923 roku w Grudziądzu. W czasie II wojny światowej wstąpił do Narodowych Sił Zbrojnych, a następnie do Armii Krajowej. Walczył w powstaniu warszawskim w batalionie „Parasol”, wchodzącym w skład zgrupowania „Radosław”. Po upadku powstania opuścił Warszawę, przepływając Wisłę. Należał do Polskiego Stronnictwa Ludowego, założył też nielegalną organizację AK-Zgrupowanie Westerplatte. W 1947 roku ujawnił się przed komisją amnestyjną w Krakowie.

Na stałe zamieszkał w Grudziądzu. Ukończył studia humanistyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, a w 1966 roku został absolwentem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Był doktorem nauk humanistycznych i z przerwami pracował jako nauczyciel historii w latach 1946-1982. W latach 1980-1981 zasiadał w zarządzie regionalnej „Solidarności” w Szczecinie. W 1991 roku został posłem na Sejm I kadencji z listy Konfederacji Polski Niepodległej. Pracował w komisjach Odpowiedzialności Konstytucyjnej oraz Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego, po czym wycofał się z polityki. Zmarł 25 września 2014 roku i został pochowany w Grudziądzu.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Brzycki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.