Władysław Wągiel

Władysław Wągiel był polskim pisarzem, poetą i działaczem społecznym. Urodził się 25 czerwca 1923 roku w Grudziądzu. Po wybuchu II wojny światowej pozostał w mieście, a następnie został wywieziony na roboty przymusowe do Gryfina, gdzie pracował między innymi w cukrowni. Po wojnie wrócił do Grudziądza i do 1952 roku pracował jako urzędnik. Później zamieszkał w Warszawie, ukończył tam studia ekonomiczne i pracował w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej oraz redakcji „Regionów”.

Debiutował jako poeta w 1946 roku wierszem „Pielgrzymi”, a jako prozaik w 1959 roku opowiadaniem „Tygrysiątko”. Publikował prozę i recenzje w kilku czasopismach. Do jego powieści należą „Ślad człowieka” z 1968 roku, „W twierdzy Courbiere’a” z 1969 roku i „Fajka z hebanu” z 1971 roku. Pracował także nad powieścią o grudziądzkiej fabryce „PePeGe”, której nie ukończył. Zmarł 23 maja 1974 roku w Warszawie. W Grudziądzu znajduje się ulica jego imienia.

Na podstawie artykułu „Władysław Wągiel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.