Stefan Rudnik

Stefan Rudnik (15 października 1935 w Grudziądzu - 21 listopada 1996 w Słupsku) był polskim politologiem i historykiem, specjalizującym się we współczesnych stosunkach międzynarodowych. Po ukończeniu Liceum Pedagogicznego w Kwidzynie w 1953 roku pracował jako nauczyciel. Studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1963 roku uzyskał magisterium, a następnie pracował w szkolnictwie ogólnokształcącym w Kwidzynie. Doktorat zdobył po studiach w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

W 1973 roku rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Słupsku. Był prodziekanem i dziekanem Wydziału Humanistycznego, a od 1993 roku prorektorem do spraw nauki. W 1994 roku został wybrany rektorem uczelni, a następnie ponownie wybrany na kadencję 1996-1999, której nie ukończył z powodu śmierci. Badał między innymi problematykę niemcoznawczą i ruchy społeczne w Republice Federalnej Niemiec. W 1987 roku obronił rozprawę habilitacyjną o badaniach nad pokojem w RFN. Kierował kolegium redakcyjnym „Słupskich Prac Humanistycznych” i otrzymał między innymi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Stefan Rudnik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.