Józef Smoczyński

Józef Smoczyński (2 września 1904 - 2 listopada 1939) był polskim duchownym katolickim i historykiem. Urodził się w Grudziądzu, gdzie uczęszczał do gimnazjum klasycznego. Po maturze w 1924 roku rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Pelplinie, a następnie studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1928 roku przyjął święcenia kapłańskie. Doktorat uzyskał w 1931 roku na podstawie rozprawy poświęconej eklezjologii Stanisława Hozjusza.

Pracował jako wikariusz w Brodnicy oraz katecheta i nauczyciel łaciny w gimnazjum w Chełmży. Od 1933 roku był profesorem dogmatyki i historii dogmatów w seminarium duchownym w Pelplinie. Badał działalność Stanisława Hozjusza i pełnił funkcję wicepostulatora w jego wznowionym procesie beatyfikacyjnym. Publikował prace dotyczące Hozjusza, a także przygotował do wydania dzieła Stanisława Reszki i Tomasza Tretera. We wrześniu 1939 roku opuścił Pelplin i zamieszkał u rodziców w Gniewie. Został tam aresztowany przez Niemców 30 października, a 2 listopada zginął w zbiorowej egzekucji w lesie Szpęgawskim.

Na podstawie artykułu „Józef Smoczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.