Józef Rumiński

Józef Rumiński (7 sierpnia 1919 - 11 lipca 2000) był polskim historykiem i archiwistą. Urodził się w Grudziądzu. Szkołę powszechną ukończył w Tczewie, a maturę zdał w 1939 roku w Bydgoszczy. W latach 1940-1945 przebywał na robotach przymusowych u niemieckich gospodarzy. Po wojnie osiadł w Toruniu, gdzie rozpoczął pracę nauczyciela i studia historyczne na Uniwersytecie Toruńskim. W czerwcu 1950 uzyskał dyplom magistra filozofii.

W lutym 1950 Rumiński podjął pracę w Archiwum Państwowym w Gdańsku, z którym był związany do końca aktywności zawodowej. Sporządzał inwentarze i regesty dokumentów z XIII-XV wieku, prowadził kwerendy oraz kierował pracownią naukową, przekształconą później w Oddział Informacji i Ewidencji. Publikował prace dotyczące historii Torunia, Prus Królewskich i fałszerstw dokumentów Krzysztofa Stanisława Janikowskiego. Współpracował przy wydawaniu serii Acta Stanów Prus Królewskich oraz opracował z Edmundem Cieślakiem Raporty rezydentów francuskich w Gdańsku w XVIII w. Na emeryturę przeszedł w 1979 roku. Zmarł w Gdańsku i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Garnizonowym.

Na podstawie artykułu „Józef Rumiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.