Jan Budziński

Jan Budziński urodził się 22 czerwca 1916 roku w Grudziądzu. W 1936 roku ukończył Szkołę Podoficerów Piechoty dla Małoletnich w Nisku, po czym zgłosił się do służby w lotnictwie. Kurs pilotażu ukończył w 1937 roku w 4 pułku lotniczym w Toruniu, a następnie służył w 141 eskadrze myśliwskiej. We wrześniu 1939 roku brał udział w walkach powietrznych i atakach na niemieckie oddziały. Po wkroczeniu Armii Czerwonej opuścił Polskę przez Rumunię i dotarł do Francji, a w styczniu 1940 roku został przeniesiony do Wielkiej Brytanii.

Po przeszkoleniu służył w dywizjonach myśliwskich RAF-u 145 i 605, uczestnicząc w bitwie o Wielką Brytanię. Później latał w 302 dywizjonie „Poznańskim”, a następnie pracował jako pilot sztabowy i instruktor pilotażu. Został odznaczony Krzyżem Walecznych dwukrotnie oraz Medalem Lotniczym. Po demobilizacji pozostał w Wielkiej Brytanii, w 1953 roku wyjechał do Kanady, a od 1958 roku mieszkał w Stanach Zjednoczonych. Zmarł 26 sierpnia 2007 roku w Spring w Teksasie. W 2012 roku jego prochy sprowadzono do Polski i pochowano w rodzinnej mogile na Cmentarzu Centralnym w Grudziądzu.

Na podstawie artykułu „Jan Budziński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.