Genowefa Minicka
Lekkoatleta
- Urodzona
- 27 czerwca 1926, Grudziądz
- Zmarła
- 26 kwietnia 1992
- Zawód
- lekkoatleta
Genowefa Minicka, z domu Cieślik, była polską lekkoatletką. Urodziła się 27 czerwca 1926 roku w Grudziądzu, a zmarła 26 kwietnia 1992 roku w Poznaniu. Startowała w dwóch igrzyskach olimpijskich. W Helsinkach w 1952 roku wystąpiła w biegu na 200 metrów i sztafecie 4 × 100 metrów; w obu konkurencjach odpadła w przedbiegach. Podczas igrzysk w Melbourne w 1956 roku ponownie nie przeszła przedbiegów na 200 metrów i w sztafecie, natomiast w skoku w dal awansowała do finału, w którym zajęła 12. miejsce.
Dwanaście razy zdobyła mistrzostwo Polski. W biegu na 200 metrów triumfowała w 1949 i 1950 roku, na 800 metrów w 1948 roku, a w sztafecie 4 × 100 metrów w 1951 i 1953 roku. W 1948 roku zdobyła także mistrzostwo w biegu przełajowym na 1 kilometr. Trzykrotnie była mistrzynią Polski w trójboju, w latach 1953-1955, oraz w pięcioboju, w latach 1948, 1950 i 1952. Ośmiokrotnie ustanawiała rekord Polski. Reprezentowała między innymi Odzieżowca Poznań, Budowlanych Szczecin i Olimpię Poznań.
Na podstawie artykułu „Genowefa Minicka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.