Andrzej Bączyński

Andrzej Bączyński (16 lipca 1933 - 25 stycznia 2016) był polskim fizykiem, profesorem zwyczajnym związanym z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu. Urodził się w Grudziądzu. W 1951 roku, po ukończeniu liceum w Chełmnie, rozpoczął studia na Wydziale Fizyki UMK, które ukończył w 1955 roku. Przez rok pracował jako nauczyciel, a od 1956 roku do przejścia na emeryturę w 2003 roku był zatrudniony na uczelni.

Doktorat obronił w 1963 roku, a habilitację uzyskał w 1971 roku. W 1978 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1991 roku profesorem zwyczajnym. Zajmował się spektroskopią molekularną, luminescencją roztworów i laserami barwnikowymi. Zespół, którym kierował, skonstruował jeden z pierwszych takich laserów w Polsce. Wypromował ośmiu doktorów. Pełnił funkcję prodziekana Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii oraz zastępcy dyrektora Instytutu Fizyki. Kierował także Studium Doktoranckim Fizyki i Astronomii. Po przejściu na emeryturę przetłumaczył jeden z tomów podręcznika Wolfganga Demtrödera.

Na podstawie artykułu „Andrzej Bączyński (fizyk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.