Alfons Lemański

Alfons Teodor Lemański urodził się w 1914 roku w Grudziądzu, gdzie uczęszczał do szkoły i działał w harcerstwie. Od 1933 roku należał do Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Przed II wojną światową pracował w Urzędzie Skarbowym w Pińsku i pełnił funkcję sekretarza Komendy Pomorskiej Chorągwi Harcerzy w Toruniu. W 1939 roku został zatrzymany i osadzony w obozie przejściowym w okolicach Grudziądza. Po wojnie pracował jako nauczyciel, między innymi w Górznie i Rakowcu.

W 1947 roku przybył do Kwidzyna. W 1950 roku powierzono mu organizację i kierownictwo pierwszego polskiego muzeum w mieście. Muzeum otwarto w komnatach zamku w listopadzie tego samego roku. Lemański gromadził zabytki i dokumenty związane z historią oraz kulturą Powiśla, a także rozwijał muzealne działy etnograficzny i historyczny. Organizował wystawy i konkursy poświęcone regionowi. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego i pierwszym prezesem jego oddziału w Kwidzynie. Na emeryturę przeszedł w 1975 roku. Zmarł w Kwidzynie 7 stycznia 1997 roku.

Na podstawie artykułu „Alfons Lemański” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.