Wystąpienie: Barbara Bartuś

Oświadczenie poselskie w 88. rocznicę śmierci Bolesława Leśmiana

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś, 5 listopada, minęło 88 lat od śmierci Bolesława Leśmiana, poety, prozaika, eseisty i krytyka literackiego, głównego przedstawiciela polskiego symbolizmu.

Bolesław Leśmian urodził się w Warszawie. Za oficjalną datę urodzin uważa się 22 stycznia 1877 r., chociaż data ta jest przedmiotem sporów. Młodość spędził w Kijowie. Ukończył prawo na Uniwersytecie Świętego Włodzimierza. Od 1901 r. przebywał w Warszawie. Następnie udał się w podróż najpierw do Niemiec, a potem do Francji. Po I wojnie światowej, w 1918 r., przeniósł się do Hrubieszowa, gdzie pracował jako rejent, a następnie, w 1922 r., do Zamościa, gdzie miał własną kancelarię notarialną. W 1933 r. został członkiem Polskiej Akademii Literatury. W 1935 r. przeniósł się wraz z żoną i dwiema córkami do Warszawy. Miał chore serce. Zmarł 5 listopada 1937 r. na atak serca w swoim mieszkaniu w kamienicy przy ul. Marszałkowskiej 17 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Choć Bolesław Leśmian wywodził się z rodziny żydowskiej, przyjął chrzest, znajdując w chrześcijaństwie źródło duchowego odrodzenia i moralnych wartości, które przenikają jego twórczość. W jego wierszach obecne są motywy wiary, sumienia i poszukiwania prawdy, a także dążenie do duchowej pełni, tak bliskie polskiemu doświadczeniu kulturowemu. Był artystą niezwykle wrażliwym i oryginalnym. Jego poezja łączyła świat natury z duchowością człowieka, a w stworzonym przez niego języku - bogatym w neologizmy i symbolikę - odnajdujemy głęboką refleksję nad sensem życia, przemijaniem i obecnością Boga w świecie. Leśmian czerpał inspirację z polskiej tradycji ludowej, z mądrości i prostoty życia codziennego, które utożsamiał z autentycznym pięknem i dobrem. Jego poezja była i pozostaje głosem człowieka wiernego naturze, wspólnocie i Bogu - głosem głęboko zakorzenionym w polskim duchu.

Dziś, wspominając Bolesława Leśmiana, warto przypomnieć, że kultura narodowa i duchowość chrześcijańska są ze sobą nierozerwalnie związane. To one kształtują nasze myślenie o człowieku, jego godności i odpowiedzialności za wspólne dobro. Niech ta rocznica będzie okazją, by na nowo sięgać po poezję Leśmiana - by czytać ją nie tylko jako dzieło artystyczne, ale także jako świadectwo poszukiwania dobra, prawdy i piękna, które stanowią fundament polskiej tożsamości. Pamięć o takich twórcach zobowiązuje nas, byśmy z dumą strzegli bogactwa naszej kultury, zakorzenionej w tradycji, wierze i narodowych wartościach, i przekazywali je kolejnym pokoleniom.