Wystąpienie: Barbara Bartuś

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Dziś mija 40 lat od pogrzebu śp. Marcina Antonowicza, studenta pierwszego roku chemii Uniwersytetu Gdańskiego, który 19 października 1985 r. został zatrzymany przez funkcjonariuszy milicji w Olsztynie, a wkrótce potem znaleziony nieprzytomny, skatowany. Do szpitala trafił w stanie agonalnym. Na dyżurze była jego matka, lekarka, która własnego syna nie poznała... Poznała go dopiero po swetrze.

Ta sytuacja to symbol tragedii tysięcy polskich rodzin tamtych lat - czasu kłamstwa, bezkarności władzy i milicji, która miała służyć narodowi, a często była narzędziem opresji. Pogrzeb śp. Marcina zgromadził tłumy. Był aktem buntu i wołaniem o prawdę, którą władza komunistyczna chciała zagłuszyć, umarzając śledztwo i fałszując fakty. Tak właśnie działa system, który nie zna sumienia, a prawo traktuje jako narzędzie zemsty. Prezydent Lech Kaczyński w 2007 r. pośmiertnie odznaczył Marcina Antonowicza Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Dziś, gdy znów widzimy próby używania wymiaru sprawiedliwości do walki politycznej, musimy przypominać, że państwo bez prawdy i uczciwości staje się niebezpieczne dla własnych obywateli. Niech pamięć o Marcinie Antonowiczu, młodym, niewinnym Polaku (Dzwonek), będzie przestrogą przed każdą władzą, która zapomina, że człowiek i jego godność są wartością nadrzędną. Dziękuję bardzo. (Oklaski)