Wystąpienie: Wioletta Maria Kulpa

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Drodzy Rodacy! Stoimy dziś razem w dniu szczególnym - w dniu, w którym Polska po 123 latach niewoli odrodziła się jako wolne, niepodległe państwo. 11 listopada to nie tylko data w kalendarzu. To symbol - symbol odwagi, poświęcenia i wiary w to, że nawet w najtrudniejszych chwilach można odzyskać wolność, jeśli naród trwa przy swoich wartościach.

Tego dnia wspominamy wszystkich, którzy oddali życie, zdrowie i marzenia w imię wolnej ojczyzny. Wspominamy żołnierzy Legionów, konspiratorów, nauczycieli, duchownych, robotników, rolników - wszystkich, którzy nie przestali wierzyć, że Polska powróci na mapę świata. Ich odwaga uczy nas, że niepodległość nie jest dana raz na zawsze, trzeba o nią dbać każdego dnia: mądrością, uczciwością i troską o dobro wspólne.

Dziś żyjemy w wolnej Polsce - kraju, o jakim marzyli nasi przodkowie. Ale wolność to także odpowiedzialność. To obowiązek budowania państwa sprawiedliwego, solidarnego i silnego, w którym każdy obywatel ma poczucie, że jego głos się liczy, że jego praca i godność są szanowane. Niepodległość to także codzienna służba - w rodzinie, w pracy, w samorządzie, w społeczeństwie obywatelskim. Niech dzisiejsze święto będzie dla nas chwilą refleksji: Czy potrafimy być tacy jak ci, którzy przed ponad 100 laty zjednoczyli się ponad podziałami, by odbudować Polskę? Czy potrafimy mimo różnic poglądów wspólnie dbać o nasz kraj?

Niepodległa Polska jest nasza wspólna. To dom wszystkich - bez względu na poglądy, pochodzenie czy przekonania. Dlatego w ten listopadowy dzień niech wybrzmią słowa wdzięczności dla tych, którzy walczyli o wolność, dla tych, którzy jej strzegą, i dla tych, którzy każdego dnia ją umacniają - swoją pracą, odwagą, uczciwością i miłością do ojczyzny.

Niech żyje Polska - wolna, dumna, solidarna i sprawiedliwa! Niech żyje niepodległość!