Wystąpienie: Magdalena Filipek-Sobczak

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! O tym, że system orzecznictwa w Polsce wymaga naprawy, wie każdy, kto choć raz miał z nim do czynienia. Kolejki, długie terminy i brak lekarzy orzeczników sprawiają, że osoby z niepełnosprawnościami na decyzje, od której zależy ich prawo do świadczeń i wsparcie, czekają miesiącami. Zaproponowane zmiany jednak dodatkowo obciążą budżet, a niestety nie przyniosą odpowiednich rozwiązań.

Chciałabym zapytać: W jaki sposób została oszacowana kwota przeznaczona na ten cel? Na podstawie jakich danych ją oszacowano? Mając na względzie słowa pana ministra, obawiam się, że pieniędzy zabraknie, tak jak w przypadku NFZ. Dodatkowo projekt zakłada, że orzekać będą mogli lekarze w trakcie odbywania specjalizacji, pielęgniarki i fizjoterapeuci. Wątpliwości budzi jednak fakt, że zarówno w pierwszej, jak i drugiej instacji orzeczenia będą wydawać pojedynczy lekarze, a część zadań administracyjnych mogą przejąć asystenci medyczni. W tym momencie rodzi się (Dzwonek) pytanie o kompetencje, szkolenia, a jednocześnie zagrożenia związane z transparentnością orzeczeń, możliwości pobieżnej oceny stanu zdrowia bez badania stanu fizycznego i szereg odwołań od wydanych orzeczeń. Dziękuję bardzo. (Oklaski)