Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Wysoka Izbo! 3 grudnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Osób z Niepełnosprawnościami ustanowiony w 1992 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ. To dzień, który przypomina nam o tym, co powinno być fundamentem każdego nowoczesnego państwa: o godności, równości i pełnym uczestnictwie wszystkich obywateli. Nie każdą niepełnosprawność widać. Nie każdą da się dostrzec w sposób oczywisty. Ale każdy człowiek, niezależnie od rodzaju niepełnosprawności, ma taką samą wartość, taką samą godność i takie samo prawo do samodzielnego, niezależnego życia.

Dzisiejsze święto to także moment, by podziękować tym, którzy każdego dnia wspierają osoby z niepełnosprawnościami: rodzicom, partnerom, rodzinom, opiekunom, asystentom i wszystkim, którzy w ciszy i z ogromnym sercem niosą pomoc, często bez uznania i bez rozgłosu. To państwo jesteście dla wielu osób filarem codzienności.

Wysoka Izbo! Państwo ma obowiązek tworzyć warunki, w których każdy może żyć pełnią życia - podejmować decyzje, pracować, uczyć się, rozwijać się i uczestniczyć w życiu społecznym. Dlatego tak ważne są wszystkie działania wzmacniające niezależność osób z niepełnosprawnościami. Rozwijany w Polsce system asystencji osobistej jest jednym z kroków w tym kierunku - wsparciem, które towarzyszy, nie wyręcza. Wspiera godność i podmiotowość, nie odbierając prawa do decydowania o sobie.

Międzynarodowy Dzień Osób z Niepełnosprawnościami przypomina nam, że pełna dostępność, równość szans i szacunek nie są uprzejmością, są prawem. Prawem, które musimy realizować w praktyce, a nie tylko deklarować. Budujmy państwo, w którym nikt nie jest niewidzialny. Państwo, w którym każdy, niezależnie od swojej sprawności, może żyć nie z obowiązku, lecz z wyboru. Dziękuję bardzo.