Wystąpienie: Elżbieta Burkiewicz

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Omawiamy dziś informacje o realizacji ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Chciałabym zacząć od rysu historycznego i lokalnego, bo strefy ekonomiczne to coś bardzo ważnego dla wielu regionów Polski, w tym dla mojego rodzinnego Mielca, dla którego powstanie specjalnej strefy ekonomicznej było absolutnym kołem ratunkowym.

To właśnie w Mielcu powstała pierwsza specjalna strefa ekonomiczna. Okazała się wielkim sukcesem i po Mielcu zaczęło się powstawanie specjalnych stref ekonomicznych w innych regionach naszego kraju, właśnie w tych, które potrzebowały impulsu rozwojowego. I ten system zadziałał znakomicie.

Ogólnopolskie uśrednione wyniki ekonomiczne stref za 2025 r., jakie się znajdują w informacji, wskazują lekkie spadki, ale z dumą chcę powiedzieć, że mielecka specjalna strefa ekonomiczna zamknęła rok 2025 fantastycznymi rezultatami: aż 1,3 mld zł w deklarowanych inwestycjach, co oznacza wzrost o 60% rok do roku. Wydano 41 decyzji o wsparciu i jest to dowód, że polscy i zagraniczni inwestorzy chcą się rozwijać i tworzyć miejsca pracy, budując nowoczesną gospodarkę. To jest informacja również dla pani poseł Olgi Semeniuk-Patkowskiej, bo pani poseł twierdziła, że od 3 lat na południu Polski gospodarka się nie rozwija.

Natomiast do tej beczki miodu muszę dorzucić trochę dziegciu, bo chciałabym w tym miejscu powiedzieć z wielkim niepokojem, że patrząc na nowe rozwiązania, jakie mają się znaleźć w nowelizowanej ustawie o Polskiej Strefie Inwestycji, trochę się boję o to, co będzie się działo dalej. Projekt tej nowelizacji po raz pierwszy wplata Krajową Administrację Skarbową w proces, który dotychczas sprawnie obsługiwało ministerstwo rozwoju i zarządzający strefami. Co nam to przynosi? Po pierwsze, obowiązkowa opinia KAS ma dotyczyć pomocy publicznej wynoszącej co najmniej 25 mld zł. I tutaj przy zróżnicowanej intensywności pomocy w regionach prowadzi to do rażącej niesprawiedliwości. Przy intensywności 50% ten próg obejmuje inwestycję wartą 50 mln zł. A tam, gdzie intensywność wynosi 15%, próg ten dotyczy inwestycji o wartości aż 166 mln zł. Oznacza to, że mniejsza inwestycja w regionie słabiej rozwiniętym będzie przechodzić przez gęste sita KAS, podczas gdy wielomilionowa inwestycja w bogatszym regionie ominie tę procedurę. Tu muszę zapytać: Gdzie tu logika i polityka zrównoważonego rozwoju?

Po drugie, chodzi o sam zakres i niejasność tych przepisów. Bo nie wiadomo, czy KAS ma badać sam projekt decyzji, czy wchodzić w buty organu gospodarczego i analizować cały skomplikowany biznesplan i profil inwestycji, łącznie z kodami PKWiU oraz lokalizacją. Co więcej, KAS ma uzyskiwać uprawnienia do samodzielnego żądania wyjaśnień od przedsiębiorcy i organizowania spotkań uzgodnieniowych, co całkowicie rozmywa odpowiedzialność i narusza dotychczasowy podział kompetencji, w którym gospodarzem postępowania ma być minister właściwy do spraw gospodarki. Opinia ma przybrać formę postanowienia, na które przedsiębiorcy nie przysługuje zażalenie, mimo że może ono przesądzić o przyszłym zwolnieniu z CIT lub PIT.

Wysoki Sejmie! Rodzi się tu gigantyczna sprzeczność prawna. Dla ministra wydającego decyzję opinia KAS ma być tylko jednym z dowodów, ale dla organów podatkowych ma być wiążąca. Dojdzie do absurdalnej sytuacji, w której decyzja o wsparciu i opinia KAS będą zawierać odmienne oceny tych samych faktów. To gwałci zasady czynnego udziału strony, swobodnej oceny dowodów i dwuinstancyjności postępowania, co, obawiam się, może odstraszyć inwestorów, którzy ponad wszystko cenią przewidywalność prawa.

Nie psujmy tego, co przez dekady budowało sukces polskiej gospodarki. Zamiast biurokratycznych kłód pod nogi (Dzwonek), dajmy firmom stabilność i warunki do rozwoju. Musimy polską gospodarkę deregulować, a nie wprowadzać nowe utrudnienia dla inwestorów.

Klub Parlamentarny Centrum wnioskuje o przyjęcie informacji o realizacji ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Dziękuję.