Wystąpienie: Wioletta Maria Kulpa

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 13 grudnia obchodzimy 44. rocznicę wybuchu stanu wojennego, jednego z najciemniejszych momentów w powojennej historii Polski. To dzień, który przypomina o dramacie tysięcy obywateli i o cierpieniu tych, którzy marzyli o wolności, solidarności i prawie do życia w godnym, niepodległym państwie.

W tym roku szczególnie pragnę podkreślić pamięć o wydarzeniach i ludziach związanych z regionem płockim. Nasza ziemia również zapisała się w historii tamtych dni. W Płocku i okolicznych miejscowościach działacze "Solidarności", pracownicy zakładów przemysłowych, nauczyciele, rolnicy i młodzież podejmowali ryzyko, aby przeciwstawić się represyjnemu systemowi. Wśród internowanych znaleźli się mieszkańcy naszego regionu, ludzie, którzy za sprzeciw wobec komunistycznym władzom zapłacili utratę wolności, pracy, zdrowia, a czasem bezpieczeństwa swoich rodzin. Warto pamiętać o środowiskach "Solidarności" działających w płockiej Petrochemii, w zakładach mechanicznych, w szkołach i w małych miejscowościach powiatu płockiego, gostynińskiego i sierpeckiego. To tam rodził się opór, który mimo zastraszania i brutalnych przesłuchań nie został złamany. (Dzwonek) Ta postawa jest dziś częścią naszego lokalnego dziedzictwa i powinna być przekazywana kolejnym pokoleniom.

Rocznica 13 grudnia przypomina nam, że wolność nie jest czymś oczywistym. Jest efektem odwagi ludzi, którzy żyli obok nas, naszych sąsiadów, nauczycieli, kolegów z pracy. To także zobowiązanie, aby dbać o Polskę demokratyczną, odporną na nadużycia władzy i szanującą prawa obywateli.

Dziś, składając hołd wszystkim ofiarom stanu wojennego, w szczególności mieszkańcom regionu płockiego, którzy doświadczyli represji, chcę wyrazić głęboki szacunek dla ich determinacji i odwagi. Pamięć o nich jest fundamentem naszej współczesnej wolności. Niech ta rocznica będzie na nas przestrogą i przypomnieniem, że odpowiedzialność za Polskę spoczywa na każdym z nas. Dziękuję bardzo. (Oklaski)