Wystąpienie: Andrzej Adamczyk

Dziękuję bardzo.

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie przygotowałem żadnego wystąpienia, ale przede wszystkim sprowadziła mnie tutaj potrzeba podziękowania wszystkim inicjatorom tego dzisiejszego przedsięwzięcia, tym, którzy zdecydowali o tym, by zaproponować Wysokiej Izbie uchwałę upamiętniającą wielkiego artystę. Bo Kraków artystów pełen był i jest, bo to nie tylko Marek Grechuta. Jeżeli ktoś spojrzy na jego miejsce wzrastania, zrozumie, dlaczego był takim człowiekiem, a nie innym. Jeżeli ktoś wybrał się w Zamościu, by odwiedzić jego kamienicę blisko rynku zamojskiego... Ale przecież i Leszek Długosz niestety też już, mam nadzieję, organizuje koncerty z Markiem Grechutą gdzieś w przestrzeni niebiańskiej (Dzwonek), i Wojciech Belon, którego Ponidzie ukształtowało i ziemia świętokrzyska, i wielu, wielu innych artystów, którzy do Krakowa przybyli. Ale Marek Grechuta zapisał się jako jeden z największych - przepraszam, nie wymieniam ze względu na ubogi czas większości tych artystów - którzy tworzyli atmosferę Krakowa. Oni wszyscy tworzyli atmosferę Krakowa i wpisali się każdemu z Polaków w pamięć, zwłaszcza tym, dla których poezja śpiewana, dla których poezja jako taka i taka naprawdę wysoka kultura coś znaczą.

Ale przecież Marek Grechuta na co dzień był też osobą, dzięki której można było spędzić bardzo fajną randkę z dziewczyną, udając się chociażby do Hotelu Pod Różą, bo w piwnicy Hotelu Pod Różą Marek Grechuta koncertował i o tym trzeba wiedzieć. Podobnie zresztą jak Leszek Długosz porywał swoimi zaśpiewami nie tylko w Piwnicy pod Baranami. Jeszcze raz bardzo dziękuję za tę inicjatywę. I myślę, że to, co zaproponował pan poseł Dorywalski, pani marszałek... Może nie wypada wręcz głosować nad tą uchwałą, a należałoby przyjąć ją przez aklamację. Byłoby to najlepsze, najsensowniejsze w tym wszystkim rozwiązanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)