Wystąpienie: Maria Koc

Bardzo dziękuję.

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Orędzie biskupów polskich do ich niemieckich braci z 1965 r. to był wielki gest o historycznym znaczeniu. Jednak, patrząc po 60 latach na to pojednanie polsko-niemieckie, mamy jako Polacy ogromny niedosyt, bo wydaje się, że polityka pojednania pomiędzy naszymi narodami, o którą apelowali biskupi, została ograniczona ze strony Niemiec do symbolicznych gestów. Tych jest wiele, ale nic za nimi nie idzie. Brakuje realnego zadośćuczynienia przez Niemcy zniszczonej przez nich Polsce. Brakuje reparacji wojennych, a te są szacowane na ogromną kwotę. Brakuje zadośćuczynienia ofiarom, a te jeszcze żyją. Brakuje pomnika polskich ofiar niemieckiego nacjonalizmu w Berlinie. Jest tylko niefortunny kamień, który ośmiesza ideę upamiętnienia. Brakuje zwrotu dziesiątek tysięcy skradzionych dzieł sztuki i pamiątek historycznych. Brakuje po prostu dobrej woli ze strony Niemiec. Oni chcą pojednania jedynie w przestrzeni nic niekosztujących symboli. (Dzwonek) Przykre to i nie do zaakceptowania. Wydaje się, że Niemcy z tego historycznego listu niewiele zrozumieli. Dziękuję.