Wystąpienie: Mariusz Krystian

W 44. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego, aktu przemocy państwa wobec własnych obywateli, dokonanego przez komunistyczny reżim Wojciecha Jaruzelskiego. 13 grudnia 1981 r. władza, która utraciła moralne prawo do rządzenia, sięgnęła po wojsko, milicję i aparat bezpieczeństwa, aby złamać naród domagający się wolności, prawdy i godności. Stan wojenny oznaczał internowania, nocne zatrzymania, pacyfikacje strajków, cenzurę i zastraszanie. Oznaczał również ofiary: tych, którzy zapłacili najwyższą cenę, jak górnicy z kopalni Wujek i wiele innych osób, których nazwisk często nie znamy, a którym winni jesteśmy pamięć. To była polityka strachu mająca zdusić "Solidarność" i zniszczyć nadzieję na niepodległą Polskę. Ta nadzieja przetrwała. Przetrwała dzięki odwadze robotników, inteligencji, działaczy podziemia, dzięki rodzinom internowanych, dzięki Kościołowi i wszystkim, którzy nie dali się złamać. Wtedy, w mroku, rodziła się siła, która doprowadziła do zwycięstwa wolnej Polski. Dlatego dziś oddaję hołd ludziom "Solidarności", wszystkim prześladowanym i wszystkim, którzy zachowali godność. I jasno potępiam komunistyczny reżim Jaruzelskiego za zbrodnię przeciwko narodowi, za deptanie praw obywatelskich, za kłamstwo i przemoc. Pamięć o stanie wojennym nie jest tylko wspomnieniem historii. Jest przestrogą i zobowiązaniem: by Rzeczpospolita zawsze stała po stronie obywatela, wolności i prawdy, aby państwo nigdy więcej nie podniosło ręki na własny naród. Cześć i chwała bohaterom!