Wystąpienie: Wioletta Maria Kulpa

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ten projekt jest przykładem centralizacji polityki mieszkaniowej kosztem samorządów i mieszkańców. Likwiduje on bonifikaty, czyli jedno z kluczowych narzędzi rad gmin służących racjonalnemu gospodarowaniu lokalami i realnemu wsparciu rodzin o niskich dochodach. I to nie jest żadna patologia. Projekt pozbawia gminy elastyczności i narzuca rozwiązania w jednym rozmiarze dla wszystkich, ignorując różnicę pomiędzy gminami miejskimi, miejsko-wiejskimi i wiejskimi. W przypadku mechanizmu ochrony osób powyżej 60. roku życia, choć brzmi to szlachetnie, nie ma żadnych kryteriów dochodowych, majątkowych ani społecznych. To przepis, który może generować nadużycia, nie gwarantuje realnej ochrony najbardziej potrzebującym. Rozłożenie opłat na 240 miesięcy bez waloryzacji i analizy skutków finansowych to tworzenie długu ukrytego w bilansach gmin, długu, który spadnie na kolejne zarządy i przyszłe pokolenia. To nie reforma, to legislacyjne ryzyko systemowe.

Czy rząd przeprowadził jakąkolwiek analizę wpływu likwidacji bonifikat na politykę mieszkaniową gmin i dochody gospodarstw domowych o najniższym poziomie dochodów? (Dzwonek) Dziękuję bardzo. (Oklaski)