Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedowany projekt jest wyrazem elementarnego szacunku wobec osób, które zapłaciły zdrowiem za wolność i bezpieczeństwo państwa. To ludzie, dla których wojna nie skończyła się w dniu zawieszenia broni, lecz trwa przez całe życie w postaci trwałego uszczerbku na zdrowiu, bólu i ograniczeń, z którymi mierzą się każdego dnia. Ustanowienie 12 kwietnia świętem państwowym ma ogromne znaczenie symboliczne. To akt pamięci i wdzięczności, a także jasny sygnał, że państwo dostrzega poświęcenie, cierpienie i odwagę inwalidów wojennych. Ten projekt słusznie przywraca im należne miejsce w naszej zbiorowej pamięci historycznej.

Jednocześnie warto jasno powiedzieć, że upamiętnienie nie może kończyć się na kalendarzu. Z ustanowieniem tego dnia powinno łączyć się realne systemowe wsparcie, szczególnie w obszarach opieki medycznej, rehabilitacji, pomocy psychologicznej oraz zabezpieczenia socjalnego. Ta ustawa jest dobrym i potrzebnym krokiem. Teraz naszym wspólnym zadaniem jest dopilnować, aby za gestem pamięci szła także realna troska państwa o tych, którzy oddali mu najwięcej. Dziękuję. (Oklaski)