Wystąpienie: Bartosz Romowicz

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Mariusz Śnieżek, Fredropol, 16 lat. Ernest Nowak, Zagórz, 16 lat. Krzysztof Zapała, Olszanica, 20 lat. Zdzisław Zadworny, Cieszanów, 24 lata. Zachęcam, pośle Zandberg, żeby pan pojechał do tych miejscowości na Podkarpaciu i zobaczył te lokalne układy biznesowe pomiędzy tymi wójtami, burmistrzami a wielkimi przedsiębiorcami, którzy tam są. Zobaczcie, jak to funkcjonuje, bo w tym populizmie to już oderwaliście się od rzeczywistości.

Jako były samorządowiec powiem: zostałem burmistrzem w wieku 26 lat. Pierwsze 2 lata patrzyłem, co poprzednik mi zostawił, porządkowałem, robiłem projekty, które potem, w drugiej kadencji, realizowałem. Dziś chcecie doprowadzić do tego, że wójtowie, burmistrzowie, którzy wygrają swoją pierwszą kadencję w roku 2029, przez pierwsze lata będą się starać o to, żeby mieszkańcy ich wybrali na kolejną kadencję.

(Głos z sali: Przetrwać.)

A po 5 latach, kiedy zostaną wybrani po raz drugi, to już nie będą robić nic i nie będą się o nic starać, bo i tak więcej nie będą potrzebni. Doprowadziliście do sytuacji... (Dzwonek)

Już kończę, panie marszałku.

Doprowadziliście do takiej sytuacji, że ludzie tacy jak ja, w wieku ok. 40 lat, z doświadczeniem samorządowym, będą niepotrzebni na rynku pracy, że nie będą potrzebni Polsce.

(Głos z sali: No jak?)

I to jest wasz błąd. Dziękuję. (Oklaski)