Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Procedowane projekty ustaw, zgłoszone przez posłów, prezydenta RP oraz Radę Ministrów, prowadzą do jednego skutku prawnego - znaczącego wydłużenia okresu wstrzymania sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Choć różnią się autorstwem i narracją uzasadnień, w praktyce utrwalają długoterminowy model oparty na dzierżawie jako dominującej formie gospodarowania ziemią państwową. Skala czasowa proponowanego rozwiązania sprawia, że jego konsekwencje wykraczają poza bieżącą kadencję i wymagają oceny nie tylko intencji ustawodawcy, lecz także mechanizmów kontroli i elastyczności systemu.

1. Jakie przesłanki analityczne uzasadniają przyjęcie właśnie 20-letniego okresu wstrzymania sprzedaży, bez obowiązkowego przeglądu skutków regulacji w trakcie jej obowiązywania?

2. W jaki sposób w okresie obowiązywania ustawy Sejm będzie sprawował realny nadzór nad decyzjami podejmowanymi w trybie zgody ministra na sprzedaż nieruchomości z zasobu?

3. Jak proponowane rozwiązania wpływają na możliwości rozwoju gospodarstw rodzinnych, w szczególności w przypadku młodych rolników rozpoczynających działalność?

4. Czy analizowano długofalowy wpływ dominacji dzierżawy na skłonność rolników do inwestycji wymagających stabilnego i trwałego tytułu do nieruchomości?

5. Jakie mechanizmy przewidziano w celu przeciwdziałania obchodzeniu zakazu sprzedaży poprzez pośrednie konstrukcje prawne lub podstawione podmioty?

6. W jaki sposób państwo zamierza mierzyć efektywność przyjętych rozwiązań w trakcie ich obowiązywania, a nie dopiero po upływie dwóch dekad?

7. Czy przewidziano instrumenty umożliwiające korektę przyjętego modelu w sytuacji wystąpienia niezamierzonych skutków społecznych lub gospodarczych?

Proponowane rozwiązania mają charakter trwały i systemowy. Ich zasadność nie zależy wyłącznie od celu ochrony ziemi rolnej, lecz od tego, czy wraz z wydłużeniem zakazu sprzedaży ustawodawca zapewnia przejrzystość decyzji, realny nadzór oraz możliwość reagowania na skutki, które ujawnią się w toku obowiązywania ustawy, a nie dopiero po jej wygaśnięciu.