Wystąpienie: Władysław Kurowski

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Dzisiaj pragnę oddać hołd uczestnikom powstania styczniowego, które wybuchło 22 stycznia 1863 r., jednego z najważniejszych i najbardziej tragicznych zrywów niepodległościowych w historii narodu polskiego. Powstanie to było aktem odwagi i głębokiego patriotyzmu wobec brutalnej polityki zaborcy rosyjskiego. Na jego czele stanęli wybitni przywódcy i dowódcy. Wśród nich był Romuald Traugutt, ostatni dyktator powstania, symbol poświęcenia i moralnej siły, a także Ludwik Mierosławski, Marian Langiewicz, Zygmunt Padlewski czy Antoni Jeziorański. Szczególne miejsce w pamięci narodowej zajmują również duchowni i intelektualiści wspierający walkę o niepodległość, jak ks. Stanisław Brzóska, który do końca pozostał wierny idei wolnej Polski.

Choć powstanie styczniowe zakończyło się klęską militarną i falą brutalnych represji, zesłań na Sybir, konfiskat majątków i prób wynarodowienia, to jego znaczenie historyczne i moralne pozostaje niepodważalne. Stało się ono fundamentem nowoczesnego polskiego patriotyzmu i szkołą postaw obywatelskich dla kolejnych pokoleń. Pamięć o bohaterach powstania styczniowego, o ich odwadze i ofierze życia zobowiązuje nas do pielęgnowania wartości, które im przyświecały: wolności, solidarności i odpowiedzialności za ojczyznę. (Dzwonek) To także przypomnienie, że niepodległość nie jest dana raz na zawsze i wymaga stałej troski. W rocznicę wybuchu powstania styczniowego oddajemy cześć wszystkim poległym i pomordowanym oraz zobowiązujemy się do przekazywania prawdy historycznej następnym pokoleniom. Cześć i chwała bohaterom. (Oklaski)