Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Projekt wprowadza trójstopniowy model stanowisk asystenckich w sądach powszechnych obejmujący nową kategorię młodszego asystenta sędziego, umożliwiając zatrudnianie studentów prawa po trzecim roku studiów, a jednocześnie modyfikuje zasady zatrudniania, awansu oraz wynagradzania asystentów sędziów. Zmiany te mają charakter ustrojowy i wpływają zarówno na organizację pracy sądów, jak i na model wejścia do zawodów prawniczych, relacje pomiędzy studiami prawniczymi a praktyką zawodową oraz stabilność kadrową wymiaru sprawiedliwości.

1. W jaki sposób projekt zabezpiecza jakość merytoryczną pracy sądów przy założeniu, że część zadań asystenckich będą wykonywać osoby nieposiadające jeszcze pełnego wykształcenia prawniczego?

2. Jakie kryteria będą decydowały o zakresie czynności powierzanych młodszym asystentom sędziów i w jaki sposób będzie zapewniona jednolitość tej praktyki w skali kraju?

3. W jaki sposób projekt zapobiega zastępowaniu doświadczonych asystentów sędziów tańszą siłą w postaci młodszych asystentów?

4. Jak oceniono wpływ wprowadzenia nowego stanowiska na system wynagrodzeń asystentów sędziów w dłuższej perspektywie, w szczególności w kontekście odpływu najbardziej doświadczonych kadr?

5. W jaki sposób projekt uwzględnia sytuację młodszych asystentów sędziów, którzy z przyczyn losowych lub edukacyjnych nie ukończą studiów w przewidzianym czasie?

6. Jakie mechanizmy kontrolne przewidziano, aby zatrudnianie studentów na stanowiskach asystenckich nie prowadziło do obchodzenia zasad konkursowych lub obniżenia ich realnej rangi?

7. W jaki sposób projekt wpływa na relacje pomiędzy zatrudnieniem w sądach a dostępem do aplikacji prawniczych oraz innych ścieżek kariery zawodowej?

8. Jak oceniono ryzyko nadmiernego obciążenia młodszych asystentów sędziów obowiązkami kolidującymi z tokiem studiów przy jednoczesnym formalnym wymogu zachowania statusu studenta?

Projekt odpowiada na rzeczywisty problem niedoboru kadr asystenckich w sądach, jednak jego skuteczność będzie zależała od tego, czy nowe rozwiązania nie doprowadzą do obniżenia standardów pracy, rozwarstwienia zespołów asystenckich oraz trwałego przesunięcia ciężaru funkcjonowania sądów na osoby znajdujące się jeszcze na etapie kształcenia. Ocena projektu powinna koncentrować się na długofalowych skutkach dla jakości wymiaru sprawiedliwości i modelu przygotowania do zawodów prawniczych.