Wystąpienie: Władysław Kurowski

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pani minister szeroko tutaj omawiała jakiś projekt ustawy o zawodzie artysty. Ta strona nawet zdążyła wielokrotnie podziękować za ten projekt. Mam prośbę do pani minister, żeby nam uchyliła rąbka tajemnicy, kiedy nasi koledzy z tej strony otrzymali ten projekt do wglądu i mogli się z nim zapoznać. Oczywiście chcemy też wiedzieć, gdzie możemy szukać tego projektu. Bardzo o to prosimy.

Dziś mówimy o artystach, ludziach, którzy tworzą naszą kulturę, ale sami często żyją bez elementarnego bezpieczeństwa socjalnego. W Polsce artysta pracuje nieustannie, lecz formalnie bardzo często nie pracuje nigdzie i jest bez etatu, bez stałej umowy, bez gwarancji ubezpieczenia zdrowotnego i emerytury. Praca twórcza jest projektowa i nieregularna, dlatego wymaga systemowych rozwiązań, a nie doraźnych grantów. Artyści nie potrzebują przywilejów. Potrzebują normalności, prawa do leczenia i zabezpieczenia na starość. Pytamy więc rząd, dlaczego wciąż nie ma realnego statusu artysty zawodowego, mimo że ponad 2 lata temu taki projekt został złożony przez Zjednoczoną Prawicę.

Chciałbym zapytać: Ilu artystów zawodowych w Polsce nie ma obecnie dostępu do ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego? Jakie formy zabezpieczenia społecznego są dziś realnie dostępne dla artystów pracujących na umowach cywilnoprawnych lub projektowych? Wreszcie jakie kryteria miałyby decydować o uznaniu danej osoby za artystę zawodowego? Serdecznie dziękuję. (Oklaski)