Wystąpienie: Bogumiła Olbryś

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mija 86. rocznica wywózki mieszkańców Polski Wschodniej na tzw. ziemię nieludzką, na Syberię. W 1940 r. wywożono ludzi praktycznie z każdego domu ziemi łomżyńskiej. Ziemia łomżyńska straciła ponad 1400 mieszkańców w ciągu jednej nocy. Sowieci do tej wywózki przygotowali się skrupulatnie. To nie przypadek, listy były gotowe już w grudniu 1939 r. Najbardziej boli, że w ich weryfikacji pomagali tzw. swoi, miejscowi aktywiści, którzy po wejściu Armii Czerwonej zaczęli współpracę z okupantem. Celem byli głównie pracownicy służb leśnych oraz osadnicy wojskowi i cywilni. Na wschód trafiły te rodziny wraz ze swoimi najbliższymi. Trójki operacyjne NKWD dobijały się do domów polskich obywateli. Było to zwiastunem nadciągającej tragedii setek tysięcy niewinnych osób. Rozpoczęła się dramatyczna podróż na wschód, z której tylko nieliczni po wielu, wielu latach wrócili do swoich domów. Deportacja w lutym 1940 r. była największą z czterech akcji zorganizowanych przez Sowietów. Spośród łącznej liczby co najmniej 330 tys. deportowanych zabrano w ciągu jednej nocy z 10 na 11 lutego... W kolejnych miesiącach w 1940 r. i 1941 r. ich tragiczny los miały podzielić kolejne (Dzwonek) tysiące polskich obywateli. Przez lata o wywózkach mówiło się tylko szeptem. Dziś, drodzy państwo, ta pamięć jest ciągle żywa i bolesna. Chwała Sybirakom z ziemi łomżyńskiej. Dziękuję. (Oklaski)