Wystąpienie: Lidia Czechak

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 10 lutego 1940 r. rozpoczęła się pierwsza masowa deportacja obywateli Polski w głąb Związku Sowieckiego. Był to jeden z najbardziej tragicznych aktów represji wobec ludności polskiej zamieszkującej wschodnie tereny II Rzeczypospolitej, dokonany przez władze sowieckie po agresji Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich na Polskę 17 września 1939 r. W środku zimy w skrajnie nieludzkich warunkach tysiące polskich rodzin, w tym kobiety, dzieci i osoby starsze, zostało brutalnie wyrwanych ze swoich domów i wywiezionych w bydlęcych wagonach na Sybir oraz do Kazachstanu. Deportacjom podlegali przede wszystkim osadnicy wojskowi, leśnicy, urzędnicy państwowi oraz ich bliscy. Wielu zesłańców nie przeżyło trudów transportu, głodu, chorób i katorżniczej pracy. Pierwsza deportacja zapoczątkowała falę kolejnych wywózek, które objęły setki tysięcy obywateli polskich. Była to zaplanowana akcja wyniszczenia elit i zastraszania społeczeństwa polskiego (Dzwonek) stanowiąca zbrodnię przeciwko ludzkości.

W dniu tej bolesnej rocznicy oddajemy hołd wszystkim ofiarom sowieckich deportacji. Pamięć o ich cierpieniu i niezłomności jest naszym moralnym obowiązkiem oraz przestrogą przed skutkami totalitaryzmu. Jesteśmy zobowiązani do zachowania prawdy historycznej i przekazywania jej kolejnym pokoleniom, aby dramat zesłańców syberyjskich nigdy nie został zapomniany. Dziękuję. (Oklaski)