Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt, nad którym dziś procedujemy, dotyczy zwolnienia części przedsiębiorstw z obowiązku raportowania ESG za lata 2025 i 2026. I powiedzmy to wprost: to nie jest reforma systemowa. To jest korekta wcześniej przyjętej regulacji.

Najpierw wdrożyliśmy dyrektywę CSRD. Przedsiębiorcy rozpoczęli wdrażanie systemów raportowania, podpisali umowy z audytorami, ponieśli realne koszty. Dziś mówimy im: jednak możecie z tego obowiązku zrezygnować. To pokazuje jedno: brak stabilności legislacyjnej. Nie można budować przewidywalnego państwa, jeśli w ciągu 2 lat trzy razy zmieniamy zasady gry. Rozumiem argument deregulacyjny. Jeżeli Unia Europejska sama przyznaje, że zakres obowiązków był zbyt szeroki, to skorzystanie z opcji zwolnienia jest racjonalne. Nie możemy obciążać polskich firm kosztami, które osłabiają ich konkurencyjność wobec podmiotów spoza UE. Jednocześnie musimy jednak postawić pytanie zasadnicze: Czy to jest realne uproszczenie czy tylko odłożenie problemu o 2 lata? Bo jeśli w 2027 r. obowiązki wrócą, to przedsiębiorcy znów staną przed tym samym wyzwaniem.

Zgadzam się z tym, że rachunkowość powinna służyć przejrzystości finansowej, a nie być narzędziem nadmiernej regulacji ideologicznej czy biurokratycznej. Transparentność jest ważna, ale musi być proporcjonalna. Mam też wątpliwości co do trybu procedowania. Projekt wdraża opcję z dyrektywy, która jeszcze niedawno była na etapie finalizacji. Sejm nie powinien działać pod presją kalendarza unijnego, tylko w oparciu o rzetelną analizę skutków.

Dlatego jako poseł niezrzeszony podchodzę do projektu pragmatycznie. Jeżeli mamy wybór między utrzymaniem nadmiernych obciążeń a czasowym ich ograniczeniem, wybieram ograniczenie obciążeń, ale oczekuję od rządu jasnej deklaracji w kwestii tego, jaki jest docelowy model raportowania. Czy będzie on stabilny, przewidywalny i realnie proporcjonalny? Przedsiębiorcy nie potrzebują kolejnych korekt. Potrzebują pewności prawa. Dziękuję bardzo.