Wystąpienie: Anna Gembicka

Pytania

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Najem krótkoterminowy jest formą występującą na rynku coraz częściej. Zdarza się, że budynki mieszkalne i całe części miast zaczynają zamieniać się w rozproszone hotele. Bo każde mieszkanie przeznaczone wyłącznie na najem przez dwie czy trzy noce to mieszkanie, którego nie ma już na rynku dla rodziny, studenta, młodego małżeństwa czy osoby, która przyjechała do miasta do pracy. Nawet Komisja Europejska przyznaje, że na obszarach z napiętą sytuacją mieszkaniową rozwój najmu krótkoterminowego może zwiększać konkurencję o ograniczoną liczbę mieszkań i wpływać na ceny najmu.

Jest jeszcze druga strona: mieszkańcy, którzy kupili mieszkanie po to, żeby w nim normalnie żyć, a nie mieszkać obok hotelu. To ciągle zmieniający się goście, nocne imprezy, hałas, walizki na klatce, brak odpowiedzialności za części wspólne.

I co proponuje rząd? Centralny rejestr, numery ID, nowe obowiązki i kary do 50 tys. zł. Ale wspólnota mieszkaniowa nie dostaje prawa do realnego decydowania o tym, czy jej budynek ma być wykorzystywany do działalności quasihotelowej. Może najwyżej wystąpić o kontrolę konkretnego lokalu. Samorząd też nie dostaje rzeczywistych narzędzi do ograniczenia skali najmu tam, gdzie zaczyna on wypierać normalne mieszkalnictwo.

Dlatego pytam: Dlaczego rząd potrafi dać urzędnikom możliwość karania właścicieli, ale nie potrafi dać mieszkańcom i samorządom możliwości ochrony własnych wspólnot i lokalnego rynku mieszkaniowego?

Nie wystarczy policzyć mieszkania w centralnym rejestrze. Trzeba sprawić, żeby polskie miasta nadal były miejscem do życia, a nie tylko miejscem do nocowania.