Wystąpienie: Bożena Lisowska

Pytania

Projekt z druku nr 2212 dotyczy penalizacji utrudniania kontaktów z małoletnim i sprawowania opieki nad dzieckiem. Projekt poselski został złożony przez Konfederację, a reprezentantem jest poseł Przemysław Wipler. Procedujemy nad poselskim projektem ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy - Kodeks wykroczeń.

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Problem alienacji rodzicielskiej jest realny i dotyka tysięcy rodzin. Nie kwestionuję tego. Ale ten projekt to legislacyjny bubel, który może wyrządzić więcej szkód, niż przynieść pożytku. Proponowany art. 209a przewiduje karę pozbawienia wolności do roku za uporczywe uchylanie się od kontaktów. Brzmi dobrze, ale wnioskodawcy nie dołączyli żadnej oceny skutków regulacji. Nie wiemy, ile spraw rocznie trafi do prokuratur. Nie wiemy, jakie koszty poniosą sądy karne, które już dziś są przeciążone. Na Lubelszczyźnie czas oczekiwania na rozprawę rodzinną to nieraz od 6 do 8 miesięcy. Przeniesienie tych spraw na tor karny tylko wydłuży kolejki.

Art. 106a Kodeksu wykroczeń penalizuje każdorazowe niestosowanie się do orzeczenia. Ale projekt nie definiuje, czym jest niestosowanie się. Spóźnienie o 30 minut to już wykroczenie? Choroba dziecka to wykroczenie? Brak precyzji znamion czynu to zaproszenie do instrumentalnego wykorzystywania prawa karnego w konfliktach rodzinnych. Jako wieloletnia przewodnicząca komisji polityki społecznej w sejmiku lubelskim wiem, że dzieci potrzebują mediacji, terapii rodzinnej i sprawnych sądów, a nie kolejnych paragrafów karnych bez zaplecza systemowego. Vacatio legis wynosi zaledwie 3 miesiące. Kto w tym czasie przeszkoli sędziów, prokuratorów i kuratorów? Pytam więc wnioskodawców wprost: Dlaczego nie przygotowaliście oceny skutków regulacji? Ile konkretnie dodatkowych etatów prokuratorskich oraz sędziowskich przewidujecie na obsługę spraw z nowego art. 209a?