Wystąpienie: Witold Tumanowicz

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy dotyczy bardzo poważnej kwestii przestępstw polegających na wykorzystaniu relacji zależności lub krytycznego położenia w celu doprowadzenia do czynności seksualnej. Nie mam wątpliwości, że takie zachowania zasługują na zdecydowaną reakcję państwa i odpowiednią karę. Natomiast wątpliwości budzi wprowadzenie nowego typu przestępstwa określonego jako szczególne nadużycie zaufania lub władzy. Problem polega na tym, że już dziś w art. 199 Kodeksu karnego penalizowane jest doprowadzenie do czynności seksualnej poprzez nadużycie stosunku zależności lub wykorzystanie zaufania. Projekt wprowadza więc nową kategorię szczególnego nadużycia zaufania, ale nie wyjaśnia w sposób precyzyjny, czym miałoby się ono różnić od nadużywania samej władzy, która już jest oczywiście penalizowana. W efekcie powstaje przepis bardzo szeroki, potencjalnie nieprecyzyjny, a w prawie karnym precyzja przepisów ma fundamentalne znaczenie. Może się więc okazać, że zamiast uporządkowania systemu prawa karnego wprowadzimy kolejną kategorię przestępstwa, która będzie budziła liczne wątpliwości interpretacyjne. Dlatego wydaje się, że właściwym kierunkiem byłoby doprecyzowanie i ewentualne zaostrzenie istniejących przepisów zamiast tworzenia nowego typu przestępstwa o bardzo szerokim i niejednoznacznym zakresie.

Nie składamy wniosku o odrzucenie, będziemy patrzeć, jak będą przebiegały prace nad tą ustawą. Dziękuję bardzo.