Wystąpienie: Wioletta Maria Kulpa

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Premier Tusk w kampanii wyborczej 2023 r. mówił, że nie chodzi tutaj o to, aby dać osobie z niepełnosprawnością zapomogę i zamknąć ją, żeby problem zniknął. Mówił, że trzeba wykorzystać możliwości osób, które chcą pracować, a asystencja może być dla państwa tańsza niż utrzymywanie ludzi wyłącznie z rent i świadczeń. Co się zatem stało z tamtym Donaldem Tuskiem?

PSL obiecywało natychmiastowe i pełne wprowadzenie postulatów strony społecznej. Lewica nazywała asystencję nie kosztem, lecz inwestycją w niezależne życie. Dzisiaj ta sama koalicja ustanawia próg, którego nie osiąga większość osób głuchych, i granicę wieku, po której człowiek ma stopniowo utracić gwarantowane wsparcie. Rząd mówi o 100 tys. przyszłych użytkowników, ale nie potrafi odpowiedzieć, ilu ludzi rzeczywiście potrzebuje tej asystencji. Nie wolno przedstawiać liczby osób, dla których przewidziano pieniądze, tylko liczby osób potrzebujących pomocy. Czy próg 80 punktów wynika z rzetelnego badania potrzeb, czy został dobrany do kwoty, którą Ministerstwo Finansów faktycznie zgodziło się tylko wydać? (Dzwonek) Gdzie jest analiza pokazująca, ilu ludzi dzięki asystencji podejmie pracę, ile rodzinnych opiekunów wróci na rynek pracy oraz ile podatków i składek wpłynie dzięki temu do budżetu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)