Wystąpienie: Lidia Czechak

Pytania

Mam trzy pytania odnośnie do tego projektu ustawy.

1. W jaki sposób projekt realnie zagwarantuje skuteczność wykonywania wyroków ETPC wobec podmiotów spoza administracji rządowej, skoro wobec nich prezes Rady Ministrów może jedynie "rekomendować" działania, a nie ich wiążąco wymagać? Czy nie oznacza to, że w sprawach, w których źródło naruszenia leży np. po stronie organów władzy sądowniczej lub innych niezależnych instytucji, ustawa może okazać się niewystarczająca do usunięcia przyczyn naruszeń?

2. Dlaczego projektodawca uznał ministra właściwego do spraw zagranicznych za centralnego koordynatora wykonywania orzeczeń ETPC, skoro znaczna część naruszeń dotyczy obszarów pozostających faktycznie w gestii innych resortów, zwłaszcza wymiaru sprawiedliwości? Czy taki model nie grozi rozproszeniem odpowiedzialności, w której organ koordynujący nie ma wystarczających instrumentów sprawczych, a organy merytorycznie właściwe nie ponoszą jednoznacznej odpowiedzialności za końcowy efekt?

3. Na jakiej podstawie projektodawca przyjął, że dodatkowe zasoby organizacyjne przewidziane po pracach rządowych - ostatecznie tylko trzy dodatkowe etaty dla Ministerstwa Spraw Zagranicznych zamiast pierwotnie planowanego szerszego wzmocnienia także Ministerstwa Sprawiedliwości - będą wystarczające do obsługi tak rozbudowanego systemu koordynacji, sprawozdawczości, analiz i wykonywania wyroków? Czy w świetle rosnącej liczby niewykonanych orzeczeń i ich wieloletniego zalegania nie ma ryzyka, że ustawa stworzy ambitny mechanizm formalny, ale bez realnej zdolności operacyjnej do poprawy sytuacji?