Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Projekt ma charakter systemowy i dotyczy funkcjonowania finansów publicznych, czyli jednego z fundamentów działania państwa. Obejmuje wiele zmian technicznych i organizacyjnych, ale ich wspólnym mianownikiem jest usprawnienie zarządzania środkami publicznymi oraz wzmocnienie mechanizmów kontroli i nadzoru.

Jednym z kluczowych elementów projektu jest zmiana zasad dostępu do zawodu audytora wewnętrznego w sektorze publicznym. Obok dotychczasowych ścieżek kwalifikacyjnych wprowadzona zostaje nowa: egzamin państwowy na audytora wewnętrznego. Oznacza to otwarcie zawodu na szerszą grupę osób i próbę zwiększenia dostępności kadr zdolnych do prowadzenia audytu w jednostkach sektora finansów publicznych.

Projekt szczegółowo reguluje zasady przeprowadzania egzaminu: jego organizację, warunki przystąpienia, odpłatność, tryb działania komisji egzaminacyjnej oraz rolę Krajowej Szkoły Administracji Publicznej w tym procesie. Egzamin ma mieć charakter państwowy, odbywać się cyklicznie i stanowić realną alternatywę dla dotychczasowych bardziej ograniczonych ścieżek zdobywania uprawnień.

Z perspektywy funkcjonowania państwa to zmiana istotna. Audyt wewnętrzny nie jest formalnością. To mechanizm, który ma zapewniać kontrolę nad wydatkowaniem środków publicznych, wykrywać nieprawidłowości i poprawiać efektywność działania instytucji. Problemem w wielu jednostkach nie jest brak obowiązku audytu, ale brak dostępnych specjalistów.

To kierunek co do zasady słuszny. Zwiększenie dostępności zawodu może poprawić realne funkcjonowanie systemu kontroli. Jednocześnie pojawia się istotne ryzyko, że rozszerzenie dostępu do zawodu nie będzie szło w parze z utrzymaniem odpowiedniej jakości i standardów wykonywania audytu.

W efekcie kluczowe staje się nie tylko to, kto będzie mógł przeprowadzać audyt, ale przede wszystkim to, na jakim poziomie będzie on realizowany i czy rzeczywiście będzie pełnił swoją funkcję w systemie finansów publicznych.